Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Iran. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Iran. Pokaż wszystkie posty

16 paź 2010

Skazany na obcięcie dłoni w Iranie


Irańczyk, uznany za winnego kradzieży czekolady i kakao w sklepie ze słodyczami w Teheranie, został skazany na obcięcie dłoni - poinformowała agencja Fars.
21-latka, którego nazwiska nie podano, skazano też na sześć miesięcy więzienia za szkody poczynione w sklepie i jeszcze na dodatkowe sześć miesięcy za "niepodporządkowanie się poleceniom policji".
Według agencji Fars młody Irańczyk, którego aresztowano pod koniec maja, miał przy sobie 900 dolarów w gotówce, trzy pary rękawiczek, czekoladę i kakao.
Obowiązujące w Iranie prawo przewiduje obcięcie ręki za powtórną kradzież - pisze agencja AFP i informuje, że w ubiegłym tygodniu za udział w dwóch kradzieżach złodziejowi w mieście Meszhed amputowano dłoń.

18 lip 2010

Iranka Neda Soltani - przypadkowa ofiara reżimu i mediów

Twarz Iranki Nedy Soltani poznał niemal cały świat. Jej wizerunek był ikoną protestów irańskiej opozycji, bo media omyłkowo wzięły ją za śmiertelną ofiarę zajść w Teheranie w 2009 r. Kobieta ze zdjęcia żyje, lecz musiała opuścić Iran i walczyć o swą tożsamość.
- Czasem czuję się absurdalnie. Byłam całkowicie apolityczną osobą, a zrobiono ze mnie ofiarę reżimu. Straciłam wszystko - opowiadała Soltani dziennikarzom w Hamburgu, gdzie została zaproszona przez organizację "Reporterzy bez Granic".

Od blisko roku Iranka mieszka niedaleko Frankfurtu nad Menem. W marcu dostała azyl polityczny w Niemczech i uczęszcza na kurs języka niemieckiego dla imigrantów, próbując zacząć wszystko od nowa.

Opowieść Nedy Soltani to historia fatalnej pomyłki mediów, która całkowicie odmieniła jej życie. Zaczyna się 20 czerwca. Podczas demonstracji przeciw fałszerstwom wyborczym w Teheranie od kul policyjnych ginie studentka Neda Agha-Soltan. Poruszające nagranie wideo, które dokumentuje moment jej śmierci, ukazuje się w internecie i mediach na całym świecie.

Studentkę Nedę uznano za ikonę rewolty. W sieci pojawiła się poświęcona "Aniołowi Iranu" strona z fotografią młodej, lekko uśmiechniętej kobiety z chustą na głowie. Zdjęcie przedrukowały media na całym świecie, pojawiało się również na transparentach podczas demonstracji solidarności z irańską opozycją.

Tyle tylko, że relacje te oraz wykorzystywana przez media fotografia nie przedstawiały dziewczyny, która zginęła, lecz 32-letnią Nedę Soltani, docent na Islamskim Uniwersytecie Azad w Teheranie. W dniach, gdy na ulicach stolicy Iranu rozgrywały się dramatyczne wydarzenia, pracowała ona w skupieniu nad swoją pracą doktorską o obrazie kobiet w prozie Josepha Conrada.

Podobne brzmienie nazwisk obu kobiet, podobieństwo fizyczne, ale także błąd dziennikarzy doprowadziły do tej fatalnej pomyłki.

Neda Soltani najpierw zdziwiła się wielkim zainteresowaniem swoim profilem na portalu społecznościowym Facebook. Gdy zorientowała się, że doszło do nieporozumienia, napisała e-mail z wyjaśnieniem do redakcji "Voice of America", załączając - jako dowód - kolejne swoje zdjęcie. Jednak i tę fotografię wykorzystano w relacjach, a dla mediów Soltani nadal była męczennicą z Teheranu.

Kobieta straciła kontrolę nad swoją tożsamością. Na nic zdały się listy z wyjaśnieniem słane do redakcji i portali internetowych. - Nie odbierzesz nam naszego anioła, draniu! - napisał jeden z internautów w odpowiedzi na prośbę Nedy o usunięcie jej wizerunku z relacji.

23 czerwca rodzice prawdziwej ofiary zajść, studentki Nedy Agha-Soltan, opublikowali jej zdjęcie, ale wizerunek niewłaściwej osoby utrwalił się już w internecie, mediach i na plakatach irańskich aktywistów.

Nedą Soltani zainteresowały się tymczasem irańskie służby. - Chciano, bym publicznie zaprzeczyła śmierci Nedy i powiedziała, że cała ta historia była wymysłem opozycji. Grożono mi oskarżeniem o szpiegostwo dla CIA i zdradę kraju - opowiadała kobieta.

W obawie o swoje życie Soltani zdecydowała się na ucieczkę z Iranu. Od kilku tygodni miała wizę strefy Schengen, bo zamierzała wziąć udział w konferencji naukowej w Atenach. 2 lipca z niewielkim bagażem wyjechała do Grecji, a potem do Niemiec, gdzie ma kuzyna. Dopiero dzień później brytyjska stacja BBC poinformowała o pomyłce.

Więcej:onet

10 lip 2010

Sakineh Mohamadi Asztiani nie zostanie ukamienowana. Irance nadal jednak grozi wyrok śmierci


Obywatelka Iranu, którą skazano za cudzołóstwo, nie zostanie ukamienowana - poinformowała w komunikacie opublikowanym w brytyjskim dzienniku "The Times" ambasada Iranu w Londynie. Z komunikatu nie wynika jednak, czy kobieta zostanie oszczędzona, czy też wyrok śmierci zostanie wykonany przez powieszenie.
"Zgodnie z informacjami przekazanymi nam przez władze sądowe w Iranie, Sakineh Mohamadi Asztiani nie zostanie ukamienowana" - podała ambasada.

Syn Asztiani, Sajad, którzy rozpoczął kampanię, aby ocalić matkę, powiedział, że oświadczenie ambasady na razie nic nie zmienia. - Oni po prostu powiedzieli, że nie będzie ukamienowana, a to nie znaczy, że nie zostanie wykonany wyrok. Mama nadal jest w celi śmierci - wyjaśnił.

Po tym, jak dzieci Asztiani zainicjowały międzynarodową kampanię na rzecz jej ułaskawienia, oświadczenie przekazane przez ambasadę nie zostało ogłoszone w samym Iranie, ponieważ gazetom, agencjom informacyjnym i telewizji zakazano informowania o wydanym na ich kobietę wyroku śmierci. Władze w Teheranie w ogóle nie podają do publicznej wiadomości informacji o wykonanych egzekucjach.

Asztiani w maju 2006 roku została skazana na karę 99 batów za to, że po śmierci swojego męża utrzymywała "niedozwolone stosunki" z dwoma mężczyznami. Z kolei trzy lata później podczas procesu mężczyzny oskarżonego o morderstwo męża Asztiani, sąd ponownie zajął się sprawą cudzołóstwa, którego kobieta miała się dopuścić jeszcze przed śmiercią małżonka. 43-letnia Iranka została skazana na śmierć przez ukamienowanie.

Ashtiani konsekwentnie zaprzecza by zdradziła męża. Organizacja Human Right Watch, która włączyła się w obronę kobiety, twierdzi, że wyrok w jej sprawie zapadł nie na podstawie dowodów, a opinii sędziów. Nie byli oni zresztą zgodni, bo dwóch z pięciu sędziów uznało Ashtiani za niewinną.

- Śmierć przez ukamienowanie jest zawsze okrutna i nieludzka. To szczególnie odrażające, gdy sędziowie polegali na własnych przeczuciach zamiast dowodach winy oskarżonego - powiedziała Nadya Khalife, zajmująca się prawami kobiet na Bliskim Wschodzie dla HRW.

Na czwartkowej konferencji prasowej brytyjski minister spraw zagranicznych William Hague nazwał karę, na którą skazano Asztiani, "barbarzyńską i ohydna torturą". Ocenił, że jeśli ten "średniowieczny wyrok" zostałby wykonany, to wzbudziłby on "wstręt i przerażenie na całym świecie".

Publikując list otwarty w tej sprawie, "The Times" rozpoczął kampanię, której celem było anulowanie wyroku. Pod apelem podpisali się m.in: była sekretarz stanu USA Condoleezza Rice, trzech byłych brytyjskich ministrów spraw zagranicznych oraz aktorzy, m.in. Robert de Niro, Robert Redford, Juliette Binoche i Emma Thompson.
Niestety doświadczenie pokazuje, że dzisiejsze oświadczenie nie oznacza automatycznie odstąpienia od wyroku śmierci. Tak było w przypadku Abdollah Farivar w 2008 roku. Farivar, skazany za "nielegalny związek pozamałżeński", początkowo skazany na śmierć przez ukamienowanie, po rozpętaniu na świecie kampanii potępiającej wyrok, został powieszony.
Zgodnie z surową interpretacją islamskiego prawa, w Iranie osobom uprawiającym seks przed ślubem grozi kara stu batów. Z kolei ukamienowaniem karze się Irańczyków, którzy dopuszczają się cudzołóstwa. Jak podaje BBC, kamienie używane do wykonania wyroku powinny być wystarczająco duże, by sprawić ból, ale nie na tyle wielkie, by zadać natychmiastową śmierć.

Żródło: gazeta.pl

14 maj 2010

Hidżab ponad wszystko




Niedawno rząd irański wyraził niepokój wobec nasilającego się wśród kobiet irańskich trendu do pokazywania się publicznie bez hidżabu albo z niedbale noszonym hidżabem. Wysocy funkcjonariusze i propagandziści władz irańskich twierdzą, że takie nieskromne ubranie jest winne moralnemu zepsuciu i korupcji, chorobom, a nawet trzęsieniom ziemi, i że zagraża samemu istnieniu państwa. Poinformowano, że Najwyższy Przywódca, Ali Chamenei, wydał rozkaz zajęcia się tym problemem. Minister spraw wewnętrznych Mustafa Mohammad Najjar ogłosił rozpoczęcie „Kampanii skromności i hidżabu", realizowanej przez różne ministerstwa Iranu. Maryam Mojtahed-Zadeh, która przewodzi Centrum ds. Kobiet i Rodziny w Biurze Prezydenta, powiedziała, że egzekwowanie nowej kampanii może wymagać użycia siły i wznowienia tak zwanych „patroli informacyjnych".
amentu) Mohammad Taqi-Rahbar powiedział konserwatywnej gazecie „Jam-e Jam", że podczas spotkania 19 kwietnia z Najwyższym przywódcą Iranu Ali Chomeneim, wyraził niepokój wobec wzrastającej częstotliwości pojawiania się kobiet, które rezygnują z hidżabu lub noszą go niedbale. Chamenei zareagował wydaniem rozkazu, by natychmiast zająć się tym problemem [ 2 ]. Sam Chamenei krytykował permisywność wobec kobiet Zachodu i sposób w jaki kultura zachodnia przedstawia kształty kobiece, mówiąc: „Świat zachodni utrzymuje, że szanowana kobieta to taka, która porzuca skromność i hidżab i pojawia sie przed mężczyznami w całej swej urodzie… podczas gdy to podejście w rzeczywistości degraduje kobiety".

27 kwietnia 2010 r. szef policji w Teheranie Hossein Sajedinia powiedział, że „publiczność oczekuje, iż policja podejmie działania przeciwko kobietom, które chodzą ubrane jak manekiny wystawowe".

19 kwietnia 2010 r. minister spraw wewnętrznych Mohammad Najjar oznajmił, że w tym roku rozpocznie się wprowadzanie w życie „Kampanii skromności i hidżabu". Tydzień później Najjar wyjaśnił, że celem tej kampanii, która jest planowana we współpracy z ministerstwem edukacji, jest wpojenie kultury hidżabu w całym społeczeństwie od biur rządowych do sal przedszkolnych. Gazeta „Jam-e Jam" doniosła, że ministerstwa rządowe, władze miejskie i media będą uczestniczyć w kampanii, każde w swojej dziedzinie: media będą wyjaśniać, jak skromność i hidżab przyczyniają się do dobrostanu społeczeństwa; ministerstwo edukacji będzie wybierać kolor dziewczęcych mundurków szkolnych; ministerstwo finansów zakaże importu ubrań, których nie można nosić z hidżabem; Organizacja Dziedzictwa Kulturowego (połączona z Ministerstwem Kultury i Wskazówek Islamskich) będzie informowała turystów o hidżabie; a ministerstwo transportu wywiesi plakaty nakłaniające kobiety do skromnego ubioru .

Parvin Salihi, doradczyni do spraw kobiet irańskiej rozgłośni IBC, powiedziała, że IBC będzie wpajać kulturę „hidżabu i skromności" także wśród dzieci i młodzieży oraz zacieśni nadzór nad kobietami pojawiającymi się na wizji.

Były także informacje o dziewczynkach ze szkół podstawowych, które uczestniczyły w „Marszu hidżabu" w Teheranie 28 kwietnia, skandując takie slogany jak: „Siostro, siostro, nagrodą za noszeni hidżabu jest raj", „Naruszenie norm islamskiego ubioru prowadzi do szerzenia się zepsucia" i „Nie noszenie hidżabu - nieskromność, hańba, hańba".

Więcej na ten temat Tutaj

20 kwi 2010

To wina kobiet ...

Irański duchowny Hojatoleslam Kazem Sedighi obwinił rozwiązłe kobiety o wywoływanie trzęsień ziemi. Według duchownego tylko ścisłe przestrzeganie islamskiego prawa może ochronic Irańczykow.
- Wiele kobiet, które nie ubierają się skromnie, zwodzi młodych mężczyzn na manowce i szerzy cudzołóstwo w społeczeństwie, co zwiększa liczbę trzęsień ziemi - powiedział Sedighi. Duchowny wygłaszał kazanie na temat potrzeby "powszechnej pokuty".
- Co możemy zrobić, by nie dać się pogrzebać pod gruzami? Nie ma innego wyjścia poza oddaniem się religii i dostosowaniem do islamskich przepisów obyczajowych - mówił Sedighi - Jeśli trzęsienie ziemi nawiedzi Teheran (red. stolica Iranu), nic poza mocą Boga nie będzie mogło przeciwstawić się takiej katastrofie. Więc nie zawiedźmy Boga - dodał duchowny.
Kobiety w Iranie muszą zakrywać całe ciało i nosić chustę na głowie. Wiele młodych kobiet próbuje obejść surowe religijne przepisy i nosi obcisłe ubrania i chusty, które odsłaniają część włosów.
Nie jest to pierwsza wypowiedź łącząca aktywność sejsmiczną z religijnością irańskiego społeczeństwa. Wcześniej minister dobrobytu i opieki społecznej Sadeq Mahsooli powiedział, że modlitwy i prośby o przebaczenie są "najlepszym sposobem na odparcie trzęsienia ziemi". - Nie możemy stworzyć systemu, który zapobiega trzęsieniom ziemi, ale Bóg stworzył system, który ułatwia omijanie grzechu, modlitwę, wybaczenie, dawanie jałmużny i poświęcenie się - mówił Mahsooli.


W związku z tym wiemy już teraz co jest przyczyną erupcji islandzkiego wulkanu chyba ...

Żródło: Gazeta

3 kwi 2010

Dania - nie zezwolono na demonstrację przeciw rozbudowie meczetu za pieniądze Ahmedinejad'a

Organizacja "Stop Islamization of Europe" w Danii chciała demonstrować przed meczetem w Kopenhadze - Vibevej (Dania), który ma być zrekonstruowany i rozbudowany, tak, że będzie największym meczetem w Danii.
Demonstracja planowana była na 27 marca 2010. Meczet ma być rozbudowany za pieniądze jednej z najkrwawszych organizacji w teokracji irańskiej - IRGC- Islamic Revolutionary Guard Corps. Ahmedinejad, podczas konferencji klimatycznej spotkał się w tej sprawie z imamem irańskim w Danii.
SIOE spodziewa się najgorszego po tym meczecie, ze względu na koneksje z najbardziej brutalnym reżimem świata i chce doprowadzić do unieważnienia decyzji o rozbudowie.

Tymczasem policja kopenhaska odmówiła SIOE prawa do demonstracji przed meczetem, ponieważ Ahmedinejad-yjscy muzułmanie i duńscy poplecznicy mogą spowodować problemy ze swoim kontr-demonstrowaniem. Policja zaproponowała im lokalizację demonstracji przed budynkiem rządowym, daleko od wspomnianego meczetu. Politycy w soboty nie są obecni w budynku, więc SIOE odmówiło przyjęcia takiej propozycji i zażądało zgody na demonstrowanie przed meczetem.
SIOE odwołało się od tej decyzji, powołując się na duńską konstytucję. Odwołanie podpisane było przez wiele osób i wysłane do duńskiego ministra sprawiedliwości.
Policja zaś zapowiedziała, że jeśli będą jednak tam protestować - zostaną aresztowani. Policja w Danii ochrania meczety przed krytyką społeczeństwa.

SIOE oświadcza:

Duńczycy nie chcą meczetu Ahmadinejad'a w stolicy Danii i mają konstytucyjne prawo do publicznych protestów. Jeśli policja nie zezwala na okazanie naszego niezadowolenia i frustracji otwarcie, może to wywołać innego rodzaju niepożądane działania. Tak się stało podczas II wojny światowej, gdy policja i rząd nie przyjmowały żadnej krytyki władzy niemieckich okupantów. Ludzie rozpoczęli wtedy strategię złoszczenia, drażnienia i permanentnego utrudniania życia okupantom wszelkimi sposobami. To naturalna reakcja, kiedy wolność jest tłamszona.

Całość artykułów
Tutaj i Tutaj

Tłumaczenie własne

10 sty 2010

Bezpieka aresztowała 30 kobiet w Iranie

Irańskie siły bezpieczeństwa aresztowały 30 kobiet, których synowie lub córki bądź bliscy krewni zostali zabici podczas rozbijania demonstracji protestacyjnych, jakie wybuchły w Iranie po ogłoszeniu wyników ostatnich wyborów prezydenckich.
Według opozycyji ponad stu agentów tajnej policji otoczyło w parku Laleh w Teheranie siedemdziesiąt uczestniczek milczącej demonstracji protestu przeciwko tej zbrodni policji i zmusiło część z nich do wejścia do krytych furgonetek. Zostały wywiezione w nieznane miejsce.
Matki i krewni śmiertelnych ofiar represji co sobotę zbierają się w ciszy w parku Laleh, aby domagać się od rządu oficjalnego wyjaśnienia w sprawie "zaginięcia" ich bliskich.
Wiecej: Tutaj

Opozycja uznała za sfałszowane wybory z 12 czerwca, w których ogłoszono zwycięstwo dotychczasowego prezydenta Mahmuda Ahmadineżada. Codziennie setki tysięcy ludzi wychodziły na ulice Teheranu, policja zabiła kilkadziesiąt z nich .Neda Soltan jest najsłynniejszą z tych ofiar, bo ktoś nagrał jej agonię telefonem komórkowym i wrzucił do internetu. Kto oglądał filmik na YouTube, pewnie nigdy go nie zapomni.
W czwartek irańska rządowa telewizja Press TV ogłosiła wszem i wobec Irańczykom, że Neda Soltan była agentką obcego wywiadu, która razem z innymi agentami upozorowała i odegrała swoją śmierć. Analiza filmiku z YouTube wykazała, że leżąca na ziemi dziewczyna trzyma w lewej ręce niewielką buteleczkę ze sztuczną krwią, którą polewa sobie twarz i szyję w momentach, kiedy inni agenci, rzekomo jej pomagający, zasłaniają obraz kamery.
Potem dr Hedżazi i drugi agent przenoszą ją - niby śmiertelnie ranną - do samochodu. Tam, dowodzi dalej Press TV powołując się na źródła w irańskich służbach specjalnych, Neda padnie ofiarą bezwzględnych wspólników. Narrator opowiada: "Jej rzekomi ratownicy wyciągają mały pistolet, dostarczony przez zachodnich mocodawców. Neda w ostatniej chwili rozumie, że padła ofiarą własnego podstępu i próbuje się wyrwać, ale na zawsze uspokajają ją kulką w plecy".
Jeśli oryginalny film z YouTube był bombą zegarową, to propaganda ajatollahów właśnie uzbroiła ją w ładunek atomowy.

Źródło:Gazeta Wyborcza

14 wrz 2009

Apel o solidarność z kobietami w Iranie.


O międzynarodową solidarność z kobietami w Iranie apelowały w niedzielę podczas konferencji "Solidarność kobiet dla demokracji" panie zgromadzone w Pałacu na Wodzie w Łazienkach Królewskich. Polskie uczestniczki spotkania podkreślały, że nasza sytuacja jest "luksusowa" w porównaniu z Irankami oraz wyrażały podziw dla determinacji działań kobiet pochodzących z tego kraju.
Udział w konferencji, zorganizowanej przez Stały Sekretariat Wspólnoty Demokracji, wzięły m.in. Henryka Krzywonos-Strycharska, Danuta Huebner, Hanna Gronkiewicz-Waltz, Jolanta Kwaśniewska, Joanna Szczepkowska.

Przybyło także ok. 20 gości zagranicznych, m.in. z USA, Irlandii, Białorusi, Libanu, Rosji, Francji, Izraela i Litwy, irańskie intelektualistki zamieszkałe poza tym krajem, a także przedstawiciele Międzynarodowego Komitetu Sterującego Wspólnoty Demokracji oraz waszyngtońskiej Rady dla Wspólnoty Demokracji.

Holenderka somalijskiego pochodzenia, feministka i publicystka walcząca z fundamentalizmem islamskim Ayaan Hirsi Ali, przekonywała, że świat zewnętrzny może i powinien być solidarny z Iranem, a światowa opinia publiczna może wywierać wpływ na kraje, gdzie łamane są prawa kobiet. Przywołała m.in. przykład Lubny Hussein - dziennikarki, pracowniczki misji ONZ w Sudanie uznanej za winną "czynu nieobyczajnego"... noszenia spodni w miejscu publicznym. Początkowo groziła jej kara 40 batów, ostatecznie wymierzono jej wysoką jak na warunki sudańskie grzywnę. Gdy odmówiła zapłacenia, przewieziono ją do stołecznego więzienia kobiecego Omdurman. Została z niego zwolniona, gdy sudański związek dziennikarzy zapłacił w jej imieniu karę w wysokości około 200 dolarów.
Maryam Hosseinkhan, dziennikarka, członkini Kobiecego Centrum Kulturalnego w Iranie, za jeden z największych sukcesów ponad stuletniej już walki o prawa kobiet irańskich uznała uruchomienie ruchu pokojowego, proreformatorskiego, który wyrzeka się przemocy - pomimo represji: aresztowań, tortur - jakim poddane są kobiety od przejęcia władzy przez urzędującego prezydenta Mahmuda Ahmadineżada.
Opowiadała o Kampanii na Rzecz Równości - działającej w oparciu o pracę wolontariuszy, którzy jeżdżąc po całym kraju rozmawiają z kobietami o ich prawach i konieczności reformy prawnej. Wolontariuszki zamierzają zebrać od obywateli irańskich milion podpisów pod petycją domagającą się zakończenia prawnej dyskryminacji kobiet w Iranie - podkreślała irańska dziennikarka. Dlatego - jak dodała - inicjatywa ta bywa nazywana również Kampanią Miliona Podpisów. Maryam Hosseinkhan mówiła, że do tej pory za zbieranie podpisów zatrzymano 50 kobiet, a wydostanie ich na wolność kosztowało "setki tysięcy dolarów".
Polki biorące udział w konferencji były poruszone relacjami o sytuacji kobiet w Iranie, zwracały uwagę, że sytuacja Polek jest nieporównywalnie lepsza.

Fragmenty artykułu onet.pl