Niewyobrażalna dzicz ......

Triumfalny powrót islamonazisty do Kairu

Tłumy Egipcjan szykują się na piątkowy wiec na placu Tahrir, który ma uczcić obalenie Mubaraka. Ma na nim wystąpić ze specjalnym kazaniem islamski duchowny Yusuf Al-Qaradawi. Al-Qardawi wystąpi na zaproszenie koalicji rewolucyjnej oraz Międzynarodowej Unii Uczonych Islamskich (IUMS) - podał muzułmański magazyn onislam.net.

Zaproszenie ma być formą podziękowania za wsparcie rewolucji, która doprowadziła do obalenia Mubaraka.

Yusuf Al-Qaradawi wydał wiele fatw, które zachęcały muzułmanów do zostawania szahidami i wysadzania się w powietrze w Izraelu. Otwarcie gloryfikuje Hitlera i Holokaust.

USA i Wielka Brytania uznają go za persona non grata. Al-Qaradawi, który jest duchowym ojcem Bractwa Muzułmańskiego, przez ostatnie 30 lat miał zakaz wjazdu do rodzinnego Egiptu. Teraz powróci...

Źródło 

Bractwo Muzułmańskie wzywa do wojny z Izraelem

Fragmenty wywiadu z Muhammadem Ghanem, przedstawicielem Bractwa Muzułmańskiego w Londynie, nadanym przez Al-Alam TV (Iran) 30 stycznia, 2011.

Hosni Mubarak i jego reżim leżą, ale on jeszcze o tym nie wie. Na początku powiedzieliśmy, że żądamy, aby Hosni Mubarak odszedł. Teraz mówimy, że Hosni Mubarak, jego wiceprezydent i jego premier muszą odejść. Teraz jest ich trzech.Na dodatek dowódcy armii jeżdżą w tę i z powrotem do Ameryki. Stanowisko Ameryki zmieniło się i mamy nadzieję, że stanowisko dowództwa też się zmieni, ale w rzeczywistości widzimy, że Hosni Mubarak nie odejdzie, jeśli nie będzie do tego zmuszony i że Omar Sulejman jest bardziej niebezpieczny od Hosni Mubaraka, i że powołany premier... oni wszyscy są z wojska i mają te same interesy. Jak mówimy w Egipcie po arabsku: Oni się wzajemnie nie będą gryźć.

Nie będę źle mówił o nikim, ale Hosni Mubarak nie zawaha się zabić całego egipskiego narodu, żeby utrzymać się przy władzy. To jest jego manewr, na który musimy uważać. Hosni Mubarak próbuje ustabilizować swoją pozycję. Jest w Szarm Al-Szejk, chroniony przez syjonistów, przez Izrael. Tam jest helikopter gotowy do przewiezienia go do Izraela.Nie traktujemy tej sytuacji lekceważąco. Sytuacja jest trudna. Naród egipski nikomu nie pozwoli ukraść swojej rewolucji. Ta błogosławiona rewolucja nie wyciszy się. Egipcjanie skandują: My nie odejdziemy. To jest nasz kraj. Mubarak musi odejść. [...] Jeśli idzie o możliwy powrót sił bezpieczeństwa – jest to niewyobrażalne. Jak ludzie zobaczą członków sił bezpieczeństwa, zabiją ich. Te siły bezpieczeństwa nie są częścią egipskiego narodu. Oni są wierni Hosniemu Mubarakowi. [...]

Jestem absolutnie przekonany, że ta rewolucja nie umrze i że kolejnym krokiem będzie obywatelskie nieposłuszeństwo. Obywatelskie nieposłuszeństwo doprowadzi do konfliktu między Egipcjanami. Nieposłuszeństwo musi obejmować zahamowanie ruchu na Kanale Sueskim, zatrzymanie dostaw ropy naftowej i naturalnego gazu do Izraela i przygotowanie do wojny z Izraelem. [...]

tłumaczenie memri

znalezione: TUTAJ

Happy New Year ..... - dziś w Egipcie

W zamachu na kościół w Aleksandrii w Egipcie zginęło co najmniej 21 osób, a kilkadziesiąt zostało rannych. Władze Egiptu ogłosiły, że są przesłanki, aby uznać, iż w zorganizowanie zamachu zaangażowane były osoby z zagranicy.

Ładunek wybuchowy umieszczony w samochodzie eksplodował około północy przed kościołem koptyjskim w Aleksandrii, na północy Egiptu.

Zamach sprowokował setki chrześcijan do wyjścia na ulice, gdzie doszło do starć. Grupy chrześcijan i muzułmanów obrzucały się kamieniami, podpalano samochody. Policja musiała użyć gazu łzawiącego, aby uspokoić sytuację.
Według wstępnych ustaleń - podaje egipskie MSW - samochód, który eksplodował, zaparkowany był przed kościołem. Zakłada się, że należał do jednego z członków kongregacji, który często przychodził do świątyni. Żadne ugrupowanie nie przyznało się do zorganizowania zamachu.
Mer Aleksandrii przyznał, że nieznane osoby groziły wcześniej atakami na kościoły. Władze Egiptu ogłosiły, że są przesłanki, aby uznać, iż w zorganizowanie zamachu zaangażowane były osoby z zagranicy.
Wśród rannych jest ośmiu muzułmanów. Z informacji, jakich resort spraw wewnętrznych udzielił agencji Reutera, nie wynika jednak, czy wszystkie ofiary i ranni zostali zidentyfikowani.
Reuters przypomina o utrzymujących się w tym muzułmańskim kraju napięciach między chrześcijanami a muzułmanami.
Chrześcijanie stanowią około 10% liczącej 79 mln populacji Egiptu.

"Krew niewinnych płynie rzekami"

Watykan potępił zamach bombowy na koptyjski kościół w Aleksandrii. Rzecznik Stolicy Apostolskiej ks. Federico Lombardi nazwał atak "straszliwą przemocą".
- Jesteśmy wstrząśnięci tą nową straszliwą przemocą, do której doszło przy okazji ważnej uroczystości religijnej. Papież został o niej poinformowany, jest głęboko poruszony i zasmucony tymi wydarzeniami - oświadczył ks. Lombardi w wypowiedzi dla Radia Watykańskiego.
- Jak widać, plany nienawiści nie chcą dać wytchnienia w swej zabójczej walce przeciwko życiu osób i pokojowi. Krew niewinnych płynie rzekami. Konieczne jest zaangażowanie wszystkich, by skutecznie przeciwstawić się nienawiści - dodał.
- W tym dramatycznym momencie zapewniamy o naszej bliskości z ugodzoną wspólnotę koptyjską i wyrażamy nasze głębokie pragnienie pokoju oraz bezpieczeństwa dla całego narodu egipskiego - powiedział watykański rzecznik.

"Straszliwe przypomnienie o ucisku chrześcijan"

Słowa potępienia zamachu przed kościołem koptyjskim w Aleksandrii napłynęły od zwierzchnika Kościoła anglikańskiego, arcybiskupa Canterbury Rowana Williamsa i od łacińskiego patriarchy Jerozolimy Fuada Twala.
- Atak przeciwko chrześcijanom w Aleksandrii jest kolejnym i strasznym przypomnieniem o ucisku społeczności chrześcijańskiej na Bliskim Wschodzie, przywołuje okrucieństwa ostatnich tygodni - ocenił arcybiskup Canterbury w komunikacie, zapewniając Koptów i inne grupy chrześcijan w Egipcie o głębokim smutku z powodu tego, co się stało, i o nieustającym wsparciu i modlitwie.
O odwagę do chrześcijan na Bliskim Wschodzie zaapelował w sobotę łaciński patriarcha Jerozolimy Fuad Twal. - Ta nowa masakra musi nas skłonić do refleksji nad naszym powołaniem chrześcijan w tym regionie, który nie może zrezygnować z krzyża - podkreślił.
- Jeśli Ty zsyłasz nam więcej krzyża, daj nam odwagę, by iść w Twe ślady - powiedział patriarcha, kierując słowa inwokacji do Chrystusa.

wp.pl 

Egipt: rząd oskarża palestyńskich terrorystów o zamachy

Egipskie władze sugerują, że to palestyńskie grupy stoją za atakami rakietowymi na Izrael i Jordanię. Grupy te mogą pochodzić ze Strefy Gazy kontrolowanej przez Hamas.
- Egipt nie będzie tolerował wykorzystywania własnych terenów przez żadną organizację, która doprowadza do naruszenia interesów kraju - cytuje anonimowe źródło rządowe agencja AFP. Tymczasem w mieście Gaza, przedstawiciel Hamasu, Salah al-Bardawil zaprzeczył jakoby akcje bojowników były związane z wystrzeleniem rakiet. - Żądamy, aby władze egipskie rozpoczęły śledztwo mające dowieść prawdziwości tych zarzutów, które uzasadniają przeciwstawienie się izraelskiej okupacji.

Egipski rząd rozpoczął przeszukiwania na półwyspie Synaj. Powodem tego było stwierdzenie przedstawiciela rządu Jordanii o posiadaniu dowodów na wystrzelenie rakiet z półwyspu.Egipskie władze sugerują, że to palestyńskie grupy stoją za atakami rakietowymi na Izrael i Jordanię. Grupy te mogą pochodzić ze Strefy Gazy kontrolowanej przez Hamas.
- Egipt nie będzie tolerował wykorzystywania własnych terenów przez żadną organizację, która doprowadza do naruszenia interesów kraju - cytuje anonimowe źródło rządowe agencja AFP. Tymczasem w mieście Gaza, przedstawiciel Hamasu, Salah al-Bardawil zaprzeczył jakoby akcje bojowników były związane z wystrzeleniem rakiet. - Żądamy, aby władze egipskie rozpoczęły śledztwo mające dowieść prawdziwości tych zarzutów, które uzasadniają przeciwstawienie się izraelskiej okupacji.

Egipski rząd rozpoczął przeszukiwania na półwyspie Synaj. Powodem tego było stwierdzenie przedstawiciela rządu Jordanii o posiadaniu dowodów na wystrzelenie rakiet z półwyspu.
Żródło:gazeta

Marzenia Arabów o Izraelu

Wielu Palestyńczyków w Zachodnim Brzegu i w Strefie Gazy ma jedno marzenie: pracować lub żyć w Izraelu. Niektórzy z nich mówią, że gotowi są zapłacić bardzo dużo za uzyskanie obywatelstwa izraelskiego. Inni płacą palestyńskim i izraelskim typkom, pomagającym im przekroczyć przejścia graniczne do Izraela w poszukiwaniu pracy i lepszego życia.
To nie są nienawistni Palestyńczycy. Nie są to też poplecznicy rządów izraelskich.

Wielu Palestyńczyków uważa, że ani Hamas, ani Fatah nie robi wystarczająco dużo, by poprawić stopę życiową swoim obywatelom. Wielu liderów Fatahu, którzy ukradli biliony dolarów z międzynarodowych dotacji przeznaczonych dla Palestyńczyków, zainwestowało fortuny w hotele, resorty turystyczne, agencje nieruchomości na Zachodzie. Hamas natomiast wydaje miliony dolarów na szmuglowanie i zakup broni, rakiet i amunicji.
To hańba dla arabskich i muzułmańskich dyktatorów, szczególnie dla tych, którzy zbijają fortuny na sprzedaży ropy, że ich obywatele szukają pracy i uciekają do Izraela i na Zachód. To hańba także dla Hamasu i Fatahu, że tysiące Palestyńczyków nie może znaleźć pracy i lepszego życia u siebie.

Rządy arabskich i islamskich państw wydają biliony dolarów na budowanie nowych meczetów i madras podczas, gdy niemal połowa ich obywateli jest analfabetami i żyje na skraju ubóstwa. Ludzie z wyższym wykształceniem są zdeterminowani do szukania pracy na Zachodzie z powodu byle jakich warunków pracy i braku perspektyw na miejscu.
Brak dobrych rządów, przejrzystości prawa i zasad demokracji w tych krajach powoduje to, że muzułmanie emigrują do Ameryki Północnej, Europy, jak również do Izraela. Bogaty Arab woli wydać miliony dolarów na prywatne ZOO, niż zbudować szpital czy uniwersytet. Ale po co - kiedy on i jego rodzina może pojechać kiedy chce leczyć się w klinice Mayo czy studiować na Harvardzie?

W wielu przypadkach Palestyńczycy nie różnią się od afrykańskich imigrantów, którzy próbują dotrzeć do Izraela każdego dnia przez Egipt. Imigranci pochodzą z Sudanu, Etiopii, Erytrei, Nigerii i innych państw afrykańskich. Tak jak Palestyńczycy, Afrykanie są również gotowi zapłacić bardzo dużo za możliwość wjazdu do Izraela. Egipscy cwaniacy życzą sobie 1.000 dolarów od osoby.
Ale dla Afrykańczyków taka podróż jest szalenie niebezpieczna. W ostatnich trzech latach egipscy strażnicy graniczni zabili dziesiątki Afrykańczyków próbujących przekroczyć granicę Izraela. Podczas, gdy Egipcjanie zabijają afrykańskich imigrantów, Izrael pomaga szczęśliwcom, którym udało się przekroczyć granicę, dając im pracę, opiekę medyczną i pomoc socjalną.
To prawda, że Izrael nie jest w 100% doskonały. Ale afrykańscy muzułmanie czy chrześcijanie ciągle wolą Izrael od takich krajów jak Egipt, Jordania, Syria, Arabia Saudyjska i Iran. Tak jak jeden z uchodźców z Darfuru, mieszkający obecnie w Tel Avivie: "Czuję się tu, w kraju żydowskim, bardziej bezpieczny, niż w Sudanie czy jakimkolwiek innym kraju arabskim czy islamskim."

Dla wielu Palestyńczyków o wiele łatwiejsze jest znalezienie pracy w Izraelu czy Kanadzie niż w jakimkolwiek arabskim czy islamskim kraju (gdzie w większości stosowane są restrykcje wjazdowe wobec Palestyńczyków). Palestyńczycy nie mogą podróżować do większości arabskich i islamskich krajów bez uzyskania wizy. Zrozumiałe jest to, że Palestyńczycy muszą uzyskać wizę do USA czy krajów europejskich. Ale dlaczego wymagana jest od nich wiza, jeśli chcą odwiedzić rodzinę w Syrii, Egipcie czy Libanie?
Wielu Palestyńczyków z Zachodniego Brzegu przebywających w arabskich krajach często przetrzymywanych jest w aresztach tygodniami, miesiącami czy latami bez wyroków. Setki, jeśli nie tysiące Palestyńczyków przetrzymywanych jest w więzieniach latami bez wyroków w całym arabskim świecie - w szczególności w Syrii i Egipcie.

Tłumaczenie własne na podstawie:
Arabs and Muslims Run to Israel - Khaled Abu Toameh

Palestyńczycy w krajach arabskich - dlaczego media milczą?

Kiedy zdarzyło się by ONZ upomniała jakikolwiek rząd arabski w sprawie złego traktowania Palestyńczyków?

Jak to jest, że grupy i mieszkańcy kampusów uniwersyteckich w USA i Kanadzie, zwący się "pro-palestyńskimi" siedzą cicho, gdy Jordania odmawia obywatelstwa tysiącom Palestyńczyków?

Trudne położenie Palestyńczyków żyjących w krajach arabskich, a w szczególności w Libanie, jest jedną z najczęściej ignorowanych przez największe media Zachodu. Jak to jest, że przymykają oko na fakt, że Egipt, Syria, Liban, Jordania i wiele krajów arabskich stosuje restrykcje wobec Palestyńczyków?

I gdzie te grupy i pojedynczy działacze są w debatach, jakie odbywają się w Libanie
na temat nadania Palestyńczykom długo odmawianych im bazowych praw obywatelskich - jak prawo do pracy, ubezpieczeń społecznych czy opieki zdrowotnej?

Czyżby nie słyszeli oni w ogóle o tego rodzaju debatach? Przypuszczalnie nie, bo kogo obchodzą problemy poruszane przez komentatorów i korespondentów z Bliskiego Wschodu.
Bieżące "newsy" o Palestyńczykach, które nie zawierają żadnych anty-izraelskich treści bardzo rzadko trafiają na pierwsze strony zachodnich gazet.
Rozbiórka nielegalnych budynków w Jerozolimie jest, dla większości zachodnich korespondentów, dużo ważniejsza od faktu, że setki tysięcy Palestyńczyków w Libanie cierpi z powodu wielu upokarzających restrykcji.
Palestyńczycy żyjący w Libanie nie tylko nie mogą posiadać własnego majątku, ale również nie mogą korzystać z opieki zdrowotnej, mają też prawny zakaz pracy w wielu zawodach.

Czy ktokolwiek może wyobrazić sobie reakcję społeczności międzynarodowej, jeśliby Izrael jutro zakazał prawnie obywatelom arabskim pracować jako taksówkarze, dziennikarze, lekarze, kucharze, kelnerzy, inżynierowie czy prawnicy? Albo gdyby Minister Edukacji Izraela zarządził zakaz nauczania arabskich dzieci na uniwersytetach i w szkołach?

Do 2005 roku libańskie prawo zakazywało pracy Palestyńczykom w 72 zawodach. Obecnie lista została zredukowana do 50. Nadal nie wolno im wykonywać zawodu lekarza, dziennikarza, aptekarza, prawnika.
Jak na ironię, Palestyńczykom jest o wiele łatwiej uzyskać amerykańskie czy kanadyjskie obywatelstwo niż paszport jakiegokolwiek arabskiego kraju. Do niedawna Palestyńczyk z Gazy czy Zachodniego Brzegu automatycznie otrzymywał obywatelstwo izraelskie jeśli poślubił obywatela/obywatelkę Izraela lub w ramach łączenia rodzin.

Politycy libańscy aktualnie debatują nad nowym prawem - po raz pierwszy od 62 lat - które ma nadać prawa obywatelskie Palestyńczykom (prawa własności,ubezpieczenia społeczne, opieka zdrowotna).
Wielu Libańczyków jest temu przeciwna, gdyż uważają, że to spowoduje zbytnią integrację Palestyńczyków w ich społeczeństwie i zrujnuje ekonomię kraju.

Nadim Khoury, dyrektor Human Rights Watch w Bejrucie, powiedział: "Liban marginalizował uchodźców Palestyńskich zbyt długo i parlament powinien jak najszybciej skończyć z tą dyskryminacją".

Rami Khouri,prominenty libański dziennikarz napisał w "Daily Star", że "wszystkie kraje arabskie lepiej traktują miliony Arabów, Azjatów czy Afrykańczyków jako zagranicznych pracowników niż własnych uchodźców palestyńskich.

Zagraniczni dziennikarze często tłumaczą się, że nie poruszają tematu traktowania Palestyńczyków w świecie arabskim ze względu na bezpieczeństwo własne i potencjalne problemy w otrzymaniu dla siebie wiz wjazdowych do tych krajów.

Faktem jest, że większość z nich pisze swoje artykuły w swoich bezpiecznych biurach i domach Nowego Jorku, Londynu czy Paryża. Nie jest to tym samym, co pisanie o istniejącej sytuacji będąc tam, na miejscu - w Gazie czy Zachodnim Brzegu ...


Tłumaczenie własne na podstawie artykułu w Houdson New York Khaleda Abu Toameh'a *

*Khaled Abu Toameh

Wieści z "tolerancyjnego Egiptu"

First Saturday - then Sunday, Egipt


Około 3 tysiące muzułmanów (beduini i fanatycy salafizmu) zaatakowało społeczność koptyjską podczas modlitwy w kościele, wczoraj ok. 5 po południu na północnym zachodzie Egiptu, w prowincji Mersa Matrouth. W modlitwach uczestniczyło czterech księży, diakon i około czterystu wiernych. 25 osób zostało rannych, w tym kobiety i dzieci. Fundamentaliści zostali podburzeni przez imama (Shaikh Khamees), który ogłosił, że Koptowie rozpoczęli budowę nowego kościoła: "nie tolerujemy obecności chrześcijan na naszym terenie"; szczególnie podkreślał obowiązek walki przeciwko wrogom islamu.


Prawda jest taka, że Koptowie rozpoczęli budowę, ale hospicjum. Służby bezpieczeństwa,obecne w miejscu zdarzenia nie podjęły żadnej akcji. Wezwana policja użyła gazu łzawiącego i aresztowała ok. 12 osób - muzułmanów i chrześcijan.

PAP dodatkowo podaje, że: "Zamieszki zaczęły się w piątek, gdy grupa młodych mężczyzn obrzuciła kamieniami ośrodek kościelny w Mersa-Matruh na wybrzeżu śródziemnomorskim. Następnie ataki przeniosły się na pobliskie domy i samochody, które zostały zniszczone." Nie piszą nic, że chodzi o budowę hospicjum, tylko: "wywołała je budowa ogrodzenia wokół ośrodka społeczności koptyjskiej."

W Egipcie chrześcijanie koptyjscy stanowią ok. 10% społeczeństwa.

Tłumaczenie własne na podstawie: Crowd of 3 thousand Muslims attack a Coptic Christian community, 25 injured

A my zaczynamy budować meczety wahhabickie ...

Liga Arabska poparła libijski jihad przeciwko Szwajcarii

Ministrowie krajów Ligi Arabskiej zdecydowali w Kairze 4 marca o pełnym poparciu Libii w konflikcie ze Szwajcarią, którą to nazywają rasistowską, oraz skierowały oficjalne pytanie do instytucji unijnych na temat odrzucenia listy osób, które mogą przekraczać kraje strefy Schengen. Dokument ogłoszono po długiej naradzie poświęconej konfliktowi dyplomatycznemu pomiędzy Libią i Szwajcarią (konflikt trwa od lipca 2009, odkąd Hannibal Kaddafi, jeden z synów przywódcy Libii, został aresztowany w Genewie).
Kraje, które podpisały dokument to: Somalia, Sudan, Egipt, Maroko, Mauretania, Algieria, Dżibuti, Syria, Jemen, Bahrajn, Kuwejt, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Jordania, Oman, Arabia Saudyjska, Katar, Tunezja.

Decyzja została powzięta w dniu, kiedy Libia ogłosiła totalne ekonomiczne i komercyjne embargo wobec Szwajcarii. Decyzja ta, to następstwo kryzysu z unieważnieniem wiz libijskich dla obywateli ze strefy Schengen oraz ogłoszenia Jihadu przez Kaddafi'ego przeciwko Szwajcarii w odpowiedzi na szwajcarskie referendum w sprawie minaretów.

Ogłoszenie "totalnego embarga" nastąpiło w czasie, kiedy libijski minister spraw zagranicznych Mousa Kousa wyraził publicznie nadzieję rozwiązania tego kryzysu. W ciągu ostatnich dwóch miesięcy Tripoli wstrzymało dostawy ropy do Szwajcarii, wycofało pieniądze ze szwajcarskich banków, zabroniło lądowania u siebie samolotów Swiss Air oraz zamknęła wszystkie szwajcarskie firmy w Libii.

Początki konfliktu: Interesy Europejczyków w Libii

(ANSAmed)

O życiu chrześcijan w Egipicie - wywiad z koptyjskim biskupem Anba Damianem

PKWP: Jego Ekscelencjo, kiedy dowiedział się ksiądz o napadzie?

Anba Damian: Świętowałem Boże Narodzenie w Berlinie razem z ambasadorem egipskim i innymi wysokimi dyplomatami. Panowała bardzo miła atmosfera, ale ledwie pożegnaliśmy naszych gości, zadzwonił mój telefon i dowiedziałem się, co się wydarzyło. Szczególnie poruszyło mnie to, że większość ofiar to była młodzież, która po Pasterce rozmawiała przed kościołem. Zastrzelony został także strażnik muzułmański, który uzbrojony był tylko w drewnianą pałkę. Nie można więc mówić o ochronie policyjnej, jaka zazwyczaj ma miejsce w tym regionie. W dziwny sposób we Mszy św. nie wziął udziału żaden przedstawiciel polityki lub życia publicznego, jak to zwykle bywa. Nasz miejscowy biskup był również proszony o wcześniejsze zakończenie Mszy, ponieważ sytuacja jest zbyt niepewna.

PKWP: Czy biskup otrzymywał przed atakiem pogróżki?

Anba Damian: Tak. Otrzymywał groźby morderstwa poprzez smsy i przekazał je policji. Niestety jednak nie było żadnej reakcji ze strony władz. Biskup liczył się już z takimi pogróżkami, ponieważ nie milczał i wskazywał na złą sytuację chrześcijan w swej diecezji.. Ale że nastąpi tak okrutnie zaplanowany i przeprowadzony atak, tego nikt się nie spodziewał.



PKWP: Co wiadomo jest o sprawcach?

Trzej przypuszczalni sprawcy, którzy strzelali do młodzieży zostali szybko ujęci. Jednak są oni tylko narzędziem innych, którzy siedzą na tylnym siedzeniu i wszystko planują. Ten atak nie był przypadkowy, lecz od dawna planowany. Są ludzie, którzy nienawidzą biskupa i chcieli do żywego dotknąć chrześcijan w diecezji. Jeśli chodzi o sprawców, to ze strony oficjalnej przyszła zwykła wypowiedź, która brzmi: „Ach, tu chodzi o psychicznie chorych". Odnośnie tego mogę tylko powiedzieć, że bajki nie ustają, gdyż ciągle słyszymy tę samą historię. Mamy już dość i nie wytrzymujemy tego. Koptowie nie uczynili niczego złego i nikogo nie zranili. Mamy tylko „bezczelne" żądanie, że chcemy żyć jak równoprawni obywatele. Ale to jest tylko marzenie, do którego nam jeszcze daleko.

Żąda ksiądz biskup więc właściwie tylko wolności religijnej - czy tej wolności religijnej dla chrześcijan w Egipcie nie ma?

Anba Damian: W chwili obecnej w Egipcie jest wręcz sprawą kryminalną, jeśli chce się modlić w mieszkaniu prywatnym. Kto jako chrześcijanin chce kupić mieszkanie lub dom musi podpisać, że nigdy nie wykorzysta tej nieruchomości jako pomieszczenia modlitewnego. Do tego doszliśmy w Egipcie! Nie otrzymujemy zezwoleń na budowę lub rozbudowę kościołów. A jeśli ktoś wpadłby na pomysł zrobienia ze swego domu kościoła, musi się liczyć z tym, że zostanie podpalony. Ponieważ nie ma nikogo, kto wziąłby nas w obronę.

PKWP: Wróćmy jeszcze raz konkretnie do tego ataku - w Europie można było przeczytać, że chodziło o akt zemsty za zgwałcenie muzułmańskiej dziewczyny przez chrześcijanina. Co ksiądz biskup sądzi o tym wyjaśnieniu?

Anba Damian: Tę bajkę oczywiście też już słyszeliśmy. To absolutne kłamstwo, to oszczerstwo. Ponieważ bądźmy szczerzy: gdyby to był fakt, to gwałciciel zostałby już dawno zamordowany wraz z całą swą rodziną, a jego dom spalony. W Egipcie mamy kulturę kłamstwa. Muszę to wyraźnie powiedzieć. Ponieważ prawie codziennie zdarza się, że uprowadzane są chrześcijańskie dziewczęta, że pobierane są od nich organy, że są gwałcone i wysyłane do prostytucji. O tym nikt nie mówi! Prawda wygląda mianowicie tak, że w tym regionie od długiego już czasu była przemoc w stosunku do chrześcijan i że biskup domagał się wyjaśnień, śledztwa w sprawie gwałtów, a władze żądały, by zrezygnował i nie drążył tych spraw. Biskup domagał się też zadośćuczynienia za straty dla ludzi, którzy stracili swoje domy i sklepy. Odmawiał ignorowania wydarzeń i uśmiechania się przed kamerami. Powiedziano mu więc: „Pokażemy ci, jak wygląda islam, jeśli nie będziesz robił tego, czego chcemy!" Taka jest sytuacja w Egipcie: nikt nie jest powstrzymywany od zabijania chrześcijan, ale my musimy przy tym się uśmiechać i pokazywać, jacy jesteśmy pokojowi. Musimy rezygnować z naszych praw. Dokładnie temu sprzeciwiał się biskup. Z tego powodu stał się osobiście celem tego ataku. On miał być zabity. Gdyby Bóg i jego aniołowie stróżowie nie wzięli go pod opiekę, byłby już dawno zamordowany.

PKWP: Czy przemoc wychodzi tylko od jakiejś mniejszości, czy w międzyczasie rozwinęły się silne radykalne siły w islamie?

Anba Damian: Po atakach otrzymałem pisma kondolencyjne od wielu światowych instytucji a także od ambasady egipskiej. Ale żaden szejk, żaden przywódca religijny islamu nie zdystansował się od tego czynu. Również z Egiptu nie słyszę słów współczucia - przywódcy islamscy milczą odnośnie czynu, na ile mogę to ocenić z daleka. Jest to jednak tylko moje wrażenie tu w Niemczech i to, czego dowiaduję się od krewnych chrześcijan z Nag Hammadi.

PKWP: Czy ma ksiądz biskup jakieś wyjaśnienie tego, dlaczego chrześcijanie w Egipcie są tak bardzo uciskani? Czy ma to także przyczyny polityczne?

Anba Damian: Nie tak dalece, jeśli mogę to ocenić. Chodzi tylko i wyłącznie o religię. Nie jesteśmy prześladowani politycznie. Jesteśmy prześladowani religijnie, chociaż nie możemy zrozumieć, dlaczego. Jestem Egipcjaninem nie tylko dlatego, ponieważ się w tym kraju urodziłem, lecz także z przekonania. My, chrześcijanie robimy także wiele dla muzułmanów. Tu w Niemczech mój klasztor jest przystanią dla ubiegających się o azyl wszystkich narodowości, a większość z nich jest muzułmanami. Nie opowiadamy orientalnych bajek, my pomagamy naszym bliźnim. Dzielimy nasz chleb z muzułmanami, którzy są uciskani. I nie czynimy tego i nie traktujemy tego jako „prac społecznych", ale dlatego, że jest to żądanie naszego Pana. Jeśli pomagamy, to pomagamy wszystkim. Obojętnie czy chrześcijanom czy muzułmanom.

PKWP: Skąd wobec tego nienawiść niektórych muzułmanów do chrześcijan?

To zależy od nauczycieli w meczetach. Egipcjanie są z natury pokojowym narodem. Ale ludzie uczą się słuchając. I jeśli kazanie piątkowe w meczecie płonie nienawiścią, to ci właściwie pokojowi i prości ludzie ruszają na nas. Chodzi więc o nauki, które głoszone są przez imamów. Byłem raz, na przykład, u muzułmańskiego przyjaciela w Egipcie i posłuchałem sobie w jego meczecie piątkowego kazania. Byłem przerażony! To nie było kazanie, lecz wypowiedzenie wojny! Pytam się, co to znaczy! Powinniśmy iść do meczetu, aby się modlić i musimy go opuścić z pokojem w sercu.

PKWP: Co mówi się w meczetach o chrześcijanach?

Anba Damian: Jest to całkowicie różne i zależy od kaznodziei, od imama. Większość z nich jest rozsądna i uczy ludzi modlitwy, postu i cnót. Inni jednak zieją nienawiścią. A słuchacze najczęściej nie potrafią tego racjonalnie uporządkować. Niektórzy są analfabetami i łatwo ulegają wpływom. Ci ludzie często nie uczęszczali do żadnej szkoły i wierzą tylko temu, co im zostaje przekazane ustnie. I jak tylko ci prości ludzie usłyszą kazania pełne nienawiści, to odpowiednio reagują. Współczuję tym ludziom. Modlę się za tych wszystkich, którzy plamią swe ręce krwią. Egipcjanie są z natury pokojowym, gościnnym ludem o ciepłym sercu. Jest dla mnie zagadką, dlaczego chce się zniszczyć stosunki między chrześcijanami i muzułmanami. Ja osobiście mam wielu dobrych muzułmańskich przyjaciół. Już jako małe dzieci w szkole podstawowej razem żyliśmy, bawiliśmy się i jedli. Nie czuliśmy tej nienawiści. Ta religijna halucynacja, która obecnie przesłania nasz kraj, jest zupełnie nienormalna.

PKWP: Powiedziałby więc ksiądz, że nienawiść do chrześcijan w Egipcie wzrosła w ciągu minionych dziesięcioleci?

Anba Damian: Tego nie da się już nie zauważyć. Ludzie wyśmialiby mnie, gdybym twierdził co innego. Czas, w którym mogliśmy fakty owijać w bawełnę, dawno minął. Świat stał się jak jedna wioska i przez media ludzie dowiadują się o naszej rzeczywistości - która niestety stała się śmiertelnie poważna.

PKWP: Co czyni rząd w Egipcie przeciwko muzułmańskim ekstremistom?

Anba Damian: Normalnie rząd w Egipcie ma trzy ważne cele, których nauczyliśmy się już w dzieciństwie: zwalczanie ubóstwa, chorób i ignorancji. Religia nigdy nie była zadaniem rządu. To oznaczało: każdy może wyznawać swoją religię, o ile nie zagraża to jedności narodu. Do tej pory dobrze nam to szło. Ale w jakiś sposób doszło w międzyczasie do tego, że dwie monoteistyczne religie ustawia się w konfrontacji do siebie i kieruje przeciwko sobie.

PKWP: Co musiałoby się zmienić w Egipcie, żeby powstrzymać tę tendencję?

Anba Damian: Potrzebujemy prawa, dzięki któremu wszyscy ludzie w Egipcie będą równo traktowani. W chwili obecnej my, chrześcijanie mamy tylko łaskę prezydenta. Szariat jest źródłem egipskiego prawodawstwa, a to znaczy, że jeśli muzułmanin uczyni coś złego chrześcijaninowi nie wolno go ukarać. W zasadzie oznacza to dla muzułmanów zielone światło dla przemocy przeciwko chrześcijanom. Gdyby koptowi przyszło do głowy iść na posterunek policji, aby zgłosić uprowadzenie córki, to musi uważać, aby sam nie trafił do więzienia. To jest nie do zniesienia! Jestem mocno przekonany, że sytuacja zmieniłaby się, gdyby wszyscy ludzie musieli być jednakowo traktowani przez prawo - niezależnie od swej religii. Wolność religijna jest łaską Boga, której nikomu nie wolno nam zabierać. Ludziom musi być wolno wybierać swą religię i zmieniać ja, bez karania za to lub nagradzania. Gdyby tak było, to sytuacja w Egipcie dramatycznie by się zmieniła. Problemem jest jednak to, że islam i polityka w Egipcie są nierozdzielne.

PKWP: Czy w obecnych warunkach widzi ksiądz biskup w ogóle jakąś przyszłość dla koptyjskich chrześcijan?

Anba Damian: Ze względu na naszą religię jesteśmy w Egipcie prześladowani. Tu nie musimy opowiadać żadnych kwiecistych orientalnych bajek - po prostu tak jest. Jesteśmy z tego powodu smutni, ponieważ Egipt jest naszą ojczyzną a w międzyczasie przyszedł dzień, w którym nie wolno nam nawet w naszej ojczyźnie żyć w pokoju. Jesteśmy Kościołem męczenników. Historia pokazała, że Kościół „rozkwita", gdy przelewana jest jego krew. Codziennie doświadczamy, że Kościół rośnie. Ludzie, którzy nas mordują i prześladują swymi czynami przyczyniają się do wzrostu Kościoła. Nie boimy się śmierci ciała. Jesteśmy dziećmi męczenników, a Kościół będzie istniał. Nie jesteśmy sami. Bóg jest z nami. Nikt na tej ziemi nas nie zastraszy.



PKWP: Co możemy uczynić w Europie dla koptyjskich chrześcijan?



Anba Damian: Modlić się z nami i za nas. Wspólnie troszczyć się o to, aby w Egipcie zachowane były prawa człowieka i ludzka godność. I może Pan informować o naszej sytuacji, a tym samym dbać o to, aby ludzie odpowiedzialni nie przymykali już oczu na fakty.

Źródło: PKWP Christianitas.pl

Egipscy Beduini - pełnoprawni obywatele Egiptu?

Abu Daoud (pseudonim) nie nazywa się Egipcjaninem. Wiele plemion beduińskich żyjących w górzystym rejonie północnego Synaju, gdzie Egipt dzieli granicę z Izraelem i Strefą Gazy żyje w niezgodzie z rządem Kairu. "Rząd nie uznaje nas za Egipcjan" - mówi Acu, zajmujący się przemytem przez ostatnie pół wieku. "Synaj nie był nigdy egipski. Synaj zawsze należał do plemion."
Beduini to starodawni nomadowie, którzy emigrowali do Egiptu z Półwyspu Arabskiego wieki temu. Projekty rozwoju i inwestycje w turystykę wzdłuż południowego wybrzeża Synaju, marginalizacja Beduinów odbywały się bez względu na ich prawo do życia. Od ponad dwu lat, odkąd rozpoczęła się blokada Gazy, ludność plemienna zajmowała się przemytem różnych dóbr, również broni. Boom przemytu jednak wkrótce skończy się - po wybudowaniu przez Egipt muru wzdłuż granicy, który to ma uniemożliwić używanie sieci podziemnych tuneli.
Egipskie władze twierdzą, że przemyt jest nielegalny, i ułatwia destabilizację i terroryzm w Gazie. Hosni Mubarak powiedział przed kamerami: "Rozpoczęliśmy budowę tego muru wzdłuż naszej granicy po to, by chronić nasz naród przed akcjami terrorystów, takimi, jakie zdarzyły się w Tabie, Sharm-el-Sheikh, Dahab czy Kairze."
Rząd egipski może kontrolować swoje miasta żelazną pięścią, ale Synaj jest szczególny.
"Dziś wieczorem kibicujemy Algierii" - mówi przemytnik w imieniu tuzina Beduinów oglądających mecz African Cup of Nations. Jeśli zdarzy się kiedyś wojna pomiędzy Egiptem a Izraelem, znajdziemy się w armii walczącej przeciwko Egiptowi".
Synaj może okazać się iskrą zapalną. Ostatnie dwa lata to niepokoje związane z powstawaniem stałych punktów kontrolnych, które tworzą atmosferę okupacji. Prawicowcy twierdzą, że Beduini są systematycznie prześladowani i aresztowani jak popadnie. Tortury w więzieniach egipskich są "chlebem powszednim", niektórzy z nich opisali swoje przypadki ze służbami bezpieczeństwa, wykonali obdukcje żon i dzieci, których nietykalność została pogwałcona.
"Ludzie są zmęczeni tymi opresjami. Idziemy ulicą,jakby nigdy nic i jesteśmy przesłuchiwani i aresztowani. Trwa dyskryminacja w pełni - mówi Om Ahmed, którego dwóch synów jest w więzieniu, a dwóch ukrywa się. "Policja nie traktuje naszych synów tak, jak traktuje synów Egipcjan."
Aktualne napięcie to wynik cyklicznej, historycznej nieufności. Synajscy Beduini pozostają oskarżani, w podręcznikach szkolnych i w opinii publicznej, o kolaborację z Izraelem podczas wojny z Egiptem, wzniecając obustronny antagonizm. Ostatnio Beduinom przypisuje się serie zamachów bombowych, w wyniku których zginęło 130 osób w kurortach turystycznych na Synaju w latach 2004 - 2006. W wyniku tego aresztowano 3 000 Beduinów, ponad 1 000 przebywa ciągle w areszcie. Dyrektor Hisham Mubarak Law Center mówi, że ponad 1 000 z nich jest w więzieniach za przemyt i podobne przestępstwa. Rząd nie prowadzi żadnych statystyk o ilości aresztowanych Beduinów.
Mimo, że wielu z nich czuje kulturalny związek z arabami z Gazy, wielu również mówi z nostalgią o czasach okupacji izraelskiej na Synaju (1967 - 1982).
"Wolimy Izrael bardziej niż Egipt, ponieważ tam stosuje się prawo. Jeśli jesteś obywatelem Izraela, żyjesz lepiej niż w Egipcie, bez żadnego przemytu. Oni nie aresztują cię tylko dlatego, że siedzisz na ulicy. Izrael nigdy nie aresztuje twojej żony i ojca, jeśli ty jesteś podejrzany czy poszukiwany przez policję." - mówi inny, młody przemytnik.
Niektórzy przemytnicy, których sytuacja materialna jest dobra, zostają swego rodzaju Robin Hood'ami na pustyni, dostarczając jedzenie, koce, czasem przywożąc lekarza do chorych, zapomnianych biedaków (wielu żyje do tej pory bez wody, elektryczności w chatach, daleko od wiosek).


Na podstawie Sinai's Restive Bedouins

W głowie tkwi mi pytanie: czy gdyby ci egipscy Beduini nie byli prześladowani przez Egipcjan, a rząd znalazłby sposób na to, by mogli żyć, tak jak inni obywatele tego kraju - czy wtedy też zajmowaliby się przemytem broni i innych materiałów wspomagających hamasowskich terrorystów? Co byłoby silniejsze - wspomniane wyżej wspólne korzenie czy spokojne życie?

Bat Ye'or - After Saturday (Israel), comes Sunday (Europe)

Bat Ye'or to pseudonim (tłumaczy się go: Córka Nilu) Gisele Littman,née Orebi. Urodziła się w Egipcie jako córka Włocha i Francuzki, aktualnie mieszka w Wielkiej Brytanii. Jako historyk specjalizuje się w historii nie-muzułmanów na Bliskim Wschodzie. Jest autorką ośmiu książek na te tematy (The Euro-Arab Axis (2005), Islam and Dhimmitude: Where Civilizations Collide (2001), The Decline of Eastern Christianity: From Jihad to Dhimmitude (1996), and The Dhimmi: Jews and Christians Under Islam (1985). Bat Ye'or prowadzi odczyty dla ONZ i kongresu Amerykanskiego.
To właśnie ona jest popularyzatorką nazwy Eurabia dla dzisiejszej Europy.
Poniżej fragmenty wywiadu opublikowanego na stronie GLOBAL POLITICIAN

"Dorastałam w Egipcie. Miałam tam przyjaciół wśród chrześcijan - katolików i koptów i oczywiście wśród muzułmanów. Armia niemiecka stanęła w bramach Aleksandrii, kiedy jeszcze byłam mała dziewczynką, uczęszczającą do szkoły francuskiej (będącej pod ochroną Bractwa Muzułmańskiego). Pamiętam jak moi rodzice w czasie II wojny światowej rozmawiali o tym, że żydzi są zabijani przez nazistów i deportowani do obozów koncentracyjnych. Żydzi mieszkający w Egipcie ukrywali się wtedy we wsiach egipskich. Armia brytyjska była obecna wszem i wobec w całym kraju. Potem, po zwycięstwie wojsk alianckich rozpoczęły się islamistyczno-nacjonalistyczne manifestacje. Żydzi poczuli się bardzo zagrożeni, wielu z nich opuściło Egipt w latach 1945 - 1948. Ale mandatariusze brytyjscy zakazali emigracji żydom na tereny dzisiejszego Izraela. Aresztowano ich na ulicach i w mieszkaniach. Stara społeczność żydowska, to byli przeważnie biedni ludzie. Kobiety były porywane, mężczyźni zabijani. Wielu zostało wygnanych, wielu opuszczało Egipt.
Nie mogliśmy słuchać radia izraelskiego - musieliśmy być ostrożni, byliśmy szpiegowani przez służącego. W 1956 moje obywatelstwo cofnięto, wielu żydów straciło pracę, zakazane było chodzenie w niektóre miejsca publiczne. Atmosfera w kraju była wybitnie anty-semicka, ale też anty-zachodnia i anty-chrześcijańska. Wszyscy czuli się zagrożeni, ponieważ w Egipcie oraz w każdym arabskim kraju wszem i wobec mówiło się: następna po sobocie jest niedziela, co oznacza: kiedy skończymy z żydami, weźmiemy się za chrześcijan.
W książce Eurabia analizuję szczegółowo politykę wprowadzaną w Europie, w dziewięciu krajach europejskich, które po wojnie Yom Kipur w 1973 roku przystały na plan Francji. Francji bardzo było żal tracić swoje kolonie, za wszelką cenę chciano utrzymać ciepłe stosunki z bylymi koloniami arabskimi. Przystali więc na plan stworzony przez Muftiego Jerozolimy Haj-Amin al-Husseini'ego (poplecznika Hitlera). Plan francuski - to utworzenie w Europie wspólnego bloku 9 państw stowarzyszonych z 22 krajami arabskimi. Układ ten miałby być silniejszy od USA. To był główny cel. Strach przed odcięciem od dopływu ropy naftowej po normalnych cenach przyspieszył decyzję o wejściu w ten układ 8 pozostałych państw europejskich.
Ale Liga Arabska postawiła swoje warunki:
1. Europa ma uznać Arafata za przedstawiciela tzw. Palestyńczyków i ma sponsorować OWP (która była od początku organizacją terrorystyczną)
2. Prowadzić politykę opozycji do USA.
Oczywiście przyjęto te warunki. Od tego momentu Europa zmieniła swoją politykę na anty-izraelską, co oznaczało ni mniej, ni więcej wspieranie wojny palestyńskiej, jihad'u anty-izraelskiego, jak również anty-chrześcijańskiego. Rozpoczęła się "palestynizacja Europy" - nowa wizja i interpretacja historii i wydarzeń bieżących na sposób palestyński, którego celem jest zlikwidowanie Izraela, zniszczenie chrześcijaństwa i kultury Zachodu. W ten sposób Europa rozpoczęła samozniszczenie. Zniszczenie w pierwszej kolejności chrześcijaństwa. Arabom dano instrumenty do atakowania chrześcijan w Libanie, niszczenia Izraela, stworzono kanały penetracji i islamizacji Europy.
Od 1967 roku rozpowszechniło się nazywanie arabów z Gazy Palestyńczykami. Taką nazwę dla arabów z Ziemi Swiętej wykreowali europejscy anty-semici, tacy jak np. Jacque Berque (islamolog i arabista).
W Europie lewicowcy, pro-socjaliści, komuniści podtrzymywali wizję państwa palestyńskiego, ponieważ chcieli być bardzo anty-amerykańscy i pro-arabscy.
Europejczycy (intelektualiści, klerycy kościołów reformowanych), którzy próbowali przeciwstawiać się takiej polityce, którzy nie chcieli uczestniczyć w sponsorowaniu "Palestyny" tracili pracę, byli bojkotowani, nie mogli nic publikować - obowiązywała ścisła cenzura w tym temacie.

Obecnie terroryzm istnieje wszem i wobec w Europie, zafundowano nam to od 1973 roku, odkąd Europa podpisała się pod palestyńskim terroryzmem, aby go poznać, zaakceptować, otrzymać w prezencie, aby w końcu go honorować. Europa straciła kontrolę nad swoim własnym bezpieczeństwem. Płacimy miliardy "palestyńczykom" bez jakiejkolwiek wiedzy co oni robią z tymi pieniędzmi..."

Więcej na temat autorki TU i TU i w wielu innych miejsach sieci.

Z cyklu: czym się róznią te dwa obrazki

Absolwentki Uniwersytetu w Kairze - 1950 rok



Absolwentki Uniwersytetu w Kairze - 2004 rok

Dowód na upolitycznienie chusty muzułmanskiej.

Więcej zdjęćTUTAJ

Egipska tolerancja dla chrześcijan

Co najmniej pięć osób zginęło w nocy z środy na czwartek w południowo-wschodnim Egipcie, gdy nieznani sprawcy ostrzelali tłum Koptów opuszczających kościół po wigilijnym nabożeństwie - powiadomiło egipskie ministerstwo spraw wewnętrznych.
Napastnicy zabili pięciu Koptów i ranili 10 osób, w tym dwóch przechodniów muzułmańskich. Agencja Associated Press donosi natomiast o siedmiu ofiarach zamachu lecz nie precyzuje, czy wszyscy należeli do kościoła koptyjskiego.

Do ataku doszło tuż przed północą w mieście Nag Hammadi, około 65 km na północ od Luksoru. Trzech mężczyzn otworzyło z samochodu ogień do wiernych koptyjskich opuszczających świątynię.

Jak podaje agencja AP, w południowej części Egiptu starcia Koptów z większością muzułmańską nie należą do rzadkości, a w ostatnich latach coraz częściej dochodzi do nich także w Kairze.


Więcej: Ostrzelali wiernych po wigilijnym nabożeństwie

Pierwsza konferencja poświęcona molestowaniu kobiet w świecie arabskim

Jak podaje onet, w Kairze odbyla sie konferencja powięcona molestowaniu kobiet arabskich w muzułmanskich społeczenstwach. A oto co napisano na ten temat:

W świecie arabskim kobiety są molestowane na ulicach, w miejscach pracy, w szkołach, w środkach komunikacji - wskazywano na pierwszej poświęconej temu problemowi konferencji regionalnej, która odbyła się w niedzielę i poniedziałek w Kairze.
Aktywistki z 17 krajów wskazywały, że molestowanie kobiet jest nagminne, ponieważ prawo tego nie ściga, kobiety tego nie zgłaszają, a władze po prostu problem ignorują. Mówiono, że molestowanie - łącznie z dotykaniem i obrażaniem słownym - wydaje się mieć na celu wyparcie kobiet z miejsc publicznych, bez względu na to, jak są ubrane.

Do niedawna w ogóle nie było danych statystycznych, dotyczących molestowania kobiet w świecie arabskim. Coś się jednak zaczyna zmieniać. Podczas kairskiej konferencji zaprezentowano wyniki badań, wskazujące na powszechny charakter molestowania.

W Jemenie aż 90 proc. kobiet mówi, że tego doświadczyło, w Egipcie - 83 proc., w Libanie - 30 proc. Chodzi zarówno o zniewagi słowne, jak i o fizyczne molestowanie.

"Mamy do czynienia ze zjawiskiem, które ogranicza kobiecie swobodę poruszania się (...) i zagraża jej udziałowi w życiu zawodowym" - wskazywano w Kairze.

Źródło: onet.pl

Raport na temat porwań i przymusowych konwersji na islam chrześcijanek w Egipcie

W zeszłym tygodniu opublikowano raport opracowany przez Międzynarodową Organizację Solidarności Chrześcijan oraz fundację Koptyjską na rzecz Praw Człowieka. Raport dokumentuje dziesiątki przypadków chrześcijanek, które zostały uprowadzone i zmuszone do małżeństwa z muzułmanami oraz do przejścia na islam.

Przeprowadzający badania rozmawiali między innymi z księdzem, który powiedział, iż w jego tylko parafii zdarzyło się ponad 50 takich przypadków w ostatnich latach. Z badań wynika, że egipskie służby państwowe w większości przypadków ignorują zgłoszenia o uprowadzeniach, molestowaniu i przymusowych konwersjach na islam młodych chrześcijanek, nie chcą nawet rejestrować tych przypadków, a tym bardziej prowadzić jakichkolwiek śledztw, nie mówiąc o oskarżeniach.
Doniesienia na ten temat są również ignorowane przez międzynarodowe organizacje zajmujące się prawami człowieka.
Społeczność chrześcijańska w Egipcie - Koptowie, stanowi ok. 8 - 12 % populacji, pomimo to jest marginalizowana i prześladowana. W konstytucji Egiptu zapisane jest, że religią państwową jest islam i islam jest głównym źródłem stanowienia prawa...

Niektóre chrześcijanki zmuszone do przyjęcia islamu w opisany powyżej sposób:




Żródła: The Christian Post
R.E.A.L.

Egipt - światełko w tunelu

Egipskie władze świeckie i religijne chcą zakazać wstępu do szkół i na uczelnie wyższe w muzułmańskiej chuście zasłaniającej twarz.
- Natychmiast zdejmij to z buzi, nie wiesz, że nikab [muzułmańska chusta zasłaniająca twarz] nie ma nic wspólnego z islamem? - zbeształ w zeszłym tygodniu kilkunastoletnią uczennicę szejk Said Muhammad Tantawi, jeden z największych autorytetów świata islamu, szef kairskiego uniwersytetu Al Azhar.

Nie pomogło tłumaczenie, że dziewczynka na co dzień w klasie odsłania twarz, a chustę założyła specjalnie na przyjście czcigodnego szejka. Od poirytowanego duchownego usłyszała, by nigdy nie zakładała nikabu i przestała się wymądrzać, bo Tantawi zna się na sprawach islamu dużo lepiej niż uczennica i jej rodzice.
Na koniec szejk zapowiedział, że lada dzień wyda fatwę, w której raz na zawsze zakaże zasłaniania twarzy uczennicom i studentkom w szkołach i uczelniach powiązanych z Al Azharem, a policjanci pilnujący wejść na uczelnie dostali już rozkaz niewpuszczania kobiet z zasłoniętymi twarzami.

Pomysł szejka to kolejny etap walki egipskich władz z rosnącą ich zdaniem radykalizacją muzułmanów. Tydzień wcześniej podobną propozycję przedstawił minister edukacji Hani Hilal, który zapowiedział, że kobiety zasłaniające twarz nie będą wpuszczane na państwowe uniwersytety i na teren akademików.

Minister i szejk swoimi rewelacjami wywołali w Egipcie prawdziwą burzę. Po obu wypowiedziach pod uczelniami protestowały tłumy studentek oburzonych "rażącym naruszaniem swobód religijnych i obyczajowych".

- Nie może być tak, że kobiety zasłaniające twarz są postrzegane jako ekstremistki i nie mogą korzystać z pełni praw! - oburza się Hossam Bagat z Egipskiej Inicjatywy Praw Osobistych.

Także deputowany z Bractwa Muzułmańskiego Hamdi Hasan nazwał decyzję Tantawiego "kompletnie nieodpowiedzialną" i wezwał go do rezygnacji. - Jeśli kobiety nie mogą nosić religijnych ubrań w religijnej instytucji, to gdzie w takim razie mają je nosić? - oburza się.

Jednak Abd al Mati Bajumi, inny naukowiec z Al-Azhar, obiecuje, że uniwersytet poprze ewentualną fatwę Tantawiego: - Wszyscy zgadzamy się, że nikab nie jest wymogiem religijnym. Talibowie zmusili kobiety do zasłaniania twarzy, a teraz to zjawisko się rozprzestrzenia i najwyższy czas je powstrzymać.

Nie wiadomo, czy nowe zasady uda się wprowadzić w życie. Ogłoszony w zeszłym roku zakaz zasłaniania twarzy przez pielęgniarki nigdy nie został wdrożony. Kiedy nosząca nikab kobieta nie została wpuszczona do biblioteki Amerykańskiego Uniwersytetu w Kairze, pozwała uczelnię i proces wygrała. Sąd najwyższy zdecydował, że całkowity zakaz noszenia nikabu jest niezgodny z egipską konstytucją.

Chociaż zdecydowana większość Egipcjanek zasłania włosy, do tej pory niewiele nosiło nikab, który jest najbardziej popularny w krajach Zatoki Perskiej. Większość autorytetów świata islamu przyznaje, że zasłona nie jest wymogiem religijnym, ale raczej nawiązaniem do przedmuzułmańskich tradycji starożytnego Wschodu.

Źródło: Gazeta Wyborcza

"Demokratyczne" metody w Egipcie

Egipska policja w Aswan aresztowała 155 osób z powodu nie poszczenia podczas ramadanu. Aresztowano między innymi mężczyznę kupującego w ciagu dnia sok owocowy dla rodziny. Mężczyzna, Ahmed Mustafa, powiedzial, że chciał kupić sok dla swoich dzieci na iftar (wieczorny ramadanowy posiłek), dodając, że on przecież pości, więc nie wie dlaczego został aresztowany!
To część kampanii zapoczątkowanej przez ministra spraw wewnętrznych dystryktu południowego. Tamtejsza policja chce podobno pokazać Egipcjanom, jak wygląda życie w radykalnych krajach - takich jak Arabia Saudyjska, czy Kuwejt, gdzie złamanie postu karane jest biczowaniem lub więzieniem.
Grupy z organizacji Praw Człowieka, sędziowie i aktywiści potępili aresztowania i domagają się unieważnienia "kampanii", która wzmaga strach przed bezprecedensowymi zmianami w Egipcie i twierdzą, że taka polityka oficerów policji prowadzi do przejęcia przez nich kontroli nad prawem.
Gamal Eid, dyrektor ANHRI (Arabic Network for Human Rights Information) skrytykował powyższą kampanię, podkreślając, że jest nielegalna i opisał ostatnie zmiany ministra jako "manewr rządu by upodobnić się do islamistów, w taki sposób, by wyglądało to jak wspieranie religii, używając tych samych metod". Powiedział też, że jest to oznaką, że ekstremizm religijny wzrasta wśród niektórych oficerów policji. Dodał, iż wszyscy mają wolność wyboru - pościć czy nie w czasie ramadanu i nikt nie ma prawa o tym decydować.

Więcej na ten temat