Islam zaburzył ludzkie myslenie

Wafa Sultan:
"Gdyby islam rzeczywiście traktował kobiety z honorem, my zobaczylibyśmy pozytywne konsekwencje tego honoru przez ostatnie 14 stuleci. Ale islam nie traktuje kobiet z honorem. Przeciwnie, wypaczył pojęcie honoru. Mój bracie Rashidie, mogę nazwać to pióro przez 14 stuleci nożem ale on nie stanie się przez to nożem. Ono zostanie piórem. Islam odwrócił to porównanie i zmusił swoich wyznawców aby widzieli te rzeczy odwrotnie - aby zabijanie i dekapitację widzieli jako akt tolerancji, aby zniewalanie kobiet widzieli jako akt współczucia, aby grabież łupów wojennych jako ich prawo, aby masturbację (akty seksualne, wykorzystywanie) wobec małych dziewczynek uważali za małżeństwa. Co więcej, zniszczył intelektualną strukturę ludów arabskojęzycznych i wyprodukował ludzi którzy nawet nie potrafią odróżniać między rzeczami i ich przeciwieństwami - ludzi z zaburzonym myśleniem i połamaną mentalnością, tak nieurodzajną jak wyschnięta ziemia, która nie może wydać plonu.

Najlepszym dowodem jest realność islamu. Kiedy prorok Mahomet ożenił się z dzieckiem, Aishą to nie był akt honoru w kierunku dziecka. Kiedy Mahomet ożenił się z Zaynab, żoną swojego adoptowanego syna, kiedy zobaczył ją nagą i pożądał jej, to nie był akt honoru wobec kobiety pozostającej w związku małżeńskim. Kiedy Mahomet ożenił się z żydówką Safiyą, podczas swojego powrotu z najazdu podczas którego zabił jej ojca, brata i męża, to nie był akt honoru wobec niej. Te same cele przyświecaja wszystkim małżeństwom (w islamie). Oskarżenie kobiet o to, że są "pozbawione rozumu" nie jest aktem honoru wobec nich. Istotny ludzkie,, kimkolwiek są - mężczyznami czy kobietami są własnością swojego stworzyciela. Żaden człowiek nie ma prawa posiadać innego. Podporządkowanie kobiet redukuje je do poziomu niższego od zwierząt - wystarczy spojrzeć na prawa dziedziczenia, świadczenia w sądzie, bicia kobiet które odmówią seksu mężowii zbrodni honoru. Mahomet powiedział w hadisie "Trzy rzeczy zakłocają modły - kobieta, czarny pies i osioł". Czy oni kiedykolwiek poświecili temu moment uwagi? Czy oni zdali sobie sprawę że Allah wybrał kobiece ciało dla swojego najwspanialszego wynalazku - tworzenia życia? Czy nie byłoby moralne uznać kobiece ciało jako świętość, zamiast widzieć je jako nieczyste?
A co do intelektualistów, którzy twierdzą że islam honoruje kobiety - oni przypominają mnie kogoś kto chce złapać dwa zające, które uciekają w przeciwnych stronach i nigdy nie złapią żadnego z nich. Z jednej strony więc próbują przekonać czytelników że widzą islam jako progresywny i popierający prawa kobiet, ale z drugiej strony próbują zadowolić duchownych i ich wyznawców stwierdzając że islam honoruje prawa kobiet. Historia pokaże, że to kłamcy, nie intelektualiści.

W mojej opinii w państwach arabskich na przyklad, nie można powiedzieć że status kobiety nie ma nic wspólnego z islamem. Nie można zaprzeczyć, że jest między nimi związek. Islam jako religia obejmująca wszelkie aspekty życia, która wpływa na najmniejsze szczegóły w życiu osobistym - poczynając od tego jak wchodzić do toalety - i kończąc na tym - przepraszam za słownictwo - jak wycierać tyłek.
Odkąd islam jest religią arabską - doprowadził do załamanie ich kultury, obyczajów i tradycji bardziej niż islamskich nacji nie-arabskich. W świecie arabskim status kobiety jest nieuniknionym wynikiem nauk islamskich.
Ja personalnie nie cierpię, ale byłam świadkiem wielu przestępstw przeciwko kobietom popełnionych w mojej dalekiej rodzinie i podczas mojej pracy. Jako lekarz weszłam do domów które nie widziały światła dnia i widziałam wiele, wiele zbrodni przeciwko kobietom popełnionych pod wpływem nauk islamu. W mojej rodzinie - w wieku lat około 12 mojej siostry córka została zmuszona to poślubienia kuzyna który miał ponad 40. Jej życie z nim było niedopuszczalnym piekłem na ziemi. Kiedy ona tam wpadła, nie było już ucieczki i popełniła samobójstwo. Podpaliła się i w ciągu minut stała się prochem, zostawiajac swoich czworo dzieci."

Wafa Sultan , ur. 1959 (data niepewna) w Banias (Syria), amerykański psychiatra syryjskiego pochodzenia, kontrowersyjna komentatorka polityczna. Ukończyła Uniwersytet w Aleppo, w 1989 roku wyemigrowała do Stanów Zjednoczonych. Mieszka w Los Angeles. Popularność przyniosły jej eseje polityczne, w których nie unika tematyki arabskiej i muzułmańskiej.

Największą sławę zyskała po wywiadzie udzielonym telewizji Al-Dżazira, w którym następująco skrytykowała tezę Samuela Huntingtona o zderzeniu cywilizacji:

"Starcie, którego jesteśmy świadkami na całym świecie, nie jest starciem religii albo starciem cywilizacji. To jest kolizja między dwoma przeciwieństwami, między dwiema erami. To jest starcie między umysłowością, która należy do średniowiecza i inną umysłowością, która należy do XXI stulecia. To jest starcie między cywilizacją a zacofaniem, między cywilizacjami i prymitywizmem, między barbarzyństwem a racjonalnością".

Sytuacja kobiet w islamie

Są kraje, gdzie sytuacja kobiet jest lepsza i kraje, gdzie jest gorsza. Na przykład w Iranie kobiety mają wprawdzie dostęp do edukacji, ale istnieją społeczne i prawne ograniczenia redukujące ich możliwości zawodowe. Jednak coraz bardziej dochodzi do głosu zasada jednakowego wykształcenia dla kobiet i mężczyzn. Nie jest już rzadkością spotkać kobiety w roli lekarek, nauczycielek, robotnic fabrycznych i urzędniczek biurowych. W Egipcie, Sudanie, Iraku oraz Syrii kobiety piastują nawet urzędy ministerialne. Ale dopiero w 1976 roku kobieta została po raz pierwszy w historii świata islamu mianowana profesorem prawa muzułmańskiego i otrzymała nawet powołanie na katedrę uniwersytetu Al-Azhar, światowego centrum islamu.

Kobiety muzułmańskie nie dążą jednak do emancypacji na wzór kultury zachodniej.
W niektórych krajach muzułmańskich kobiety są nadal prześladowane za sposób ubierania się i zmuszane do noszenia zasłon głowy. Ich zeznania przed sądem mają zaledwie połowę wartości zeznań składanych przez mężczyzn, czyli dwie kobiety zyskują wiarygodność wobec jednego mężczyzny. Nadal zdarzają się wypadki, że w krajach rządzonych przez fundamentalistów kobiety są kamienowane za zdradę małżeńską, co nie dotyczy mężczyzn.
Dyskryminująca dla kobiet jest zwłaszcza praktyka rozwodowa. Wprawdzie rozwód uchodzi za «naganne zezwolenie», jednakże w przypadku mężczyzny procedura rozwodowa jest dosyć ułatwiona. Kiedyś mógł się on rozwieść przez trzykrotne wypowiedzenie zdania: „Porzucam cię”. Do rozwodu wystarczał również list, informujący szaiha, że mąż jest niezadowolony z żony. W razie rozwodu prawo opieki nad dziećmi zostaje z reguły przyznane ojcu. Dzieje się to głównie dlatego, że dawniej kobieta w społeczeństwie orientalnym nie była w stanie samotnie wychować dzieci. Prawa te są odmienne w różnych krajach muzułmańskich. Na przykład w Iranie prawo do rozwodu przyznaje się żonie w kilku przypadkach, chociażby przez odstępstwo małżonka od islamu, gdy mężczyzna bez zgody żony poślubi inną kobietę, gdy zaniedbuje obowiązek utrzymania rodziny lub został skazany na karę długoletniego pozbawienia wolności. Również wtedy, gdy mąż jest impotentem, chorym umysłowo, czy też jest okrutny wobec żony.
Przejawem dyskryminacji w niektórych krajach muzułmańskich jest fakt, iż bez pisemnego zezwolenia mężów kobiety nie mogą podróżować ani otrzymać paszportu. Obie płci są w życiu społecznym separowane - w szkołach, w świątyniach, na basenach, w czasie zawodów sportowych. Nawet w komunikacji miejskiej, bowiem na przystankach kobiety i mężczyźni czekają w odrębnych kolejkach. A w autobusach siadają w tylnej części pojazdu, a mężczyźni z przodu. Chociaż trzeba przyznać, że obecnie zasady te bywają korygowane. Sztywne reguły ubierania budzą otwarty protest. Pięć lat temu członkinie irańskiej delegacji na światową Konferencję Kobiet w Pekinie przed wyjazdem zaprotestowały przeciwko obowiązkowi specjalnego ubioru kobiet – hedżab. Zwłaszcza teherańskie kobiety przejawiają coraz większą emancypację. Natomiast gorzej było w sąsiednim Afganistanie, rządzonym do czasu interwencji amerykańskiej przez talibów. Tam praktycznie kobiety w ogóle nie mogły wychodzić z domu.


Dozwolona przez Koran poligamia w sposób bardzo wyraźny odróżnia muzułmańskie prawo rodzinne od zachodnich systemów prawnych. Koran dopuszcza, ale i ogranicza poligamię. Ogranicza nie tylko w kwestii liczby kobiet, lecz także przez określone wymogi. Tak więc głowa rodziny musi dbać o to, by wszystkie jego małżonki cieszyły się tą samą przychylnością i by żyły w jednakowych warunkach. Tymczasem tak sformułowane wymogi są często mało realne i trudne do zrealizowania. Małżeństwo z więcej niż jedną kobietą w razie niespełnienia zalecenia o jednakowym traktowaniu jest niedopuszczalne według zasad islamu. Jednak poligamia jest zjawiskiem coraz rzadziej spotykanym i raczej nie cieszy się jako instytucja szacunkiem. Jednakże z drugiej strony należy odnotować, iż niektóre dawne zakaukaskie republiki ZSRR, usamodzielniwszy się jako państwa, wprowadzają poligamię. W krajach takich, jak Turcja, Tunezja i Syria, poligamia jest zakazana. Znana muzułmańska feministka Zajn Fatih wskazuje zresztą na to, że każda kobieta może zabezpieczyć się przed wielożeństwem dzięki odpowiedniej klauzuli w intercyzie ślubnej.

Liczba muzułmanów, którzy poślubiają kobiety chrześcijańskie jest w Europie prawie dziesięciokrotnie wyższa niż liczba muzułmanek, które wychodzą za mąż za chrześcijan. Zasadnicze znaczenie ma fakt, czy małżeństwo żyje w kraju pozostającym w kręgu kultury Zachodu, czy też w kraju muzułmańskim. Jeśli para żyje w Europie, szanse na rozwój partnerskich stosunków są zdecydowanie większe.

Dokładna liczba Polek, które wyszły za wyznawców islamu nie jest znana. W jednym z polskich czasopism była opisana historia Hanny, która poślubiając Mustafę pojechała z nim do Iraku. Przeszła na islam i była gorliwą muzułmanką. Odbyła nawet pielgrzymkę do Mekki. Po pewnym czasie mąż wysłał ją do Polski z dwójką dzieci o imionach Karim i Bilel, tłumacząc że została jego żoną jedynie na Polskę. Ma teraz drugą arabska żonę i Polce alimentów nie płaci. Niestety, jak to zwykle bywa w życiu, miłości mijają, dzieci zostają. W Polsce w sądach jest ponad 10 tysięcy spraw o alimenty od ojców z krajów Bliskiego Wschodu. Procesy ciągną się latami. Kobieta wyznania chrześcijańskiego wychodząc za mąż za muzułmanina i jadąc do jego kraju zamieszkania teoretycznie ma prawo pozostać przy swojej religii. Faktycznie jest to jednak niemożliwe, gdyż straciłaby prawo dziedziczenia, a jej dzieci chociaż ochrzczone, traktowane są jako muzułmanie.

Warto również wiedzieć, że islam jest określonym programem politycznym, który występuje zawsze obok wymiaru religijnego. Charakterystyczne, że we wszystkich regionach świata, gdzie muzułmanie stawali się większością, na przykład w Bośni, w Kosowie, w byłych republikach ZSRR, w Czeczenii, a także w niektórych częściach Filipin - domagają się oni niezależności politycznej i wprowadzenia zasad Koranu do życia społecznego. Wolność religijna nie wystarcza im dlatego, że ostatecznym celem islamu jest zbudowanie społeczeństwa zgodnego z jego koncepcjami politycznymi i kulturowymi. Za islamem stoi z reguły wyraźny program polityczny. Religia i kultura islamu są prawie nierozdzielne. W Europie integracja i asymilacja imigrantów muzułmańskich przebiega trudniej niż innych mniejszości religijnych.

Każdy kto żyje w świecie muzułmańskim, z reguły, pod groźbą wykluczenia go ze społeczeństwa, musi postępować jak muzułmanin.


Fragmenty artykułu Jolanty Grucy "Swiat islamu wokół nas", http://www.recogito.pologne.net/recogito_23/dookola.htm

Dzieci konwertytek z przeszłością

Są panie, które konwertują na islam, mając już dzieci. Otóż, jak się okazuje według islamu każdy rodzi się muzułmaninem i tylko wychowanie rodziców czyni z nich chrześcijan czy żydow, czy też innych niewiernych. Dzieci (małoletnie) nie muszą nawet wymawiac szachady. Wiec nie łudźcie się drogie panie z dziećmi, ze po przejściu na islam wasze dzieci pozostaną nadal np. chrzescijanami.

A oto zalecenia (wg strony "O islamie") jak przerobić dzieci na muzułmanów:

" ..Poniżej kilka wskazówek, które pomogą wychować twoje dzieci w islamie:
1) należy dawać dobry przykład i traktować dzieci łagodnie, dzięki temu ukazujemy dobre aspekty islamu
2) należy uczyć dzieci zasad islamu, zwracając ich uwagę na znaki na tym świecie, które odzwierciedlają wielkość, wspaniałość Allaha, należy uczyć ich biografii Proroka [...]
3) należy starać się utrzymać w domu pobożną atmosferę, zapisać dzieci do szkół muzułmańskich, jeśli to możliwe, wybrać dla nich pobożnych i dobrych znajomych
4) szukać pomocy pobożnych i prawowitych ludzi, oraz pomocy braci którzy prowadzą centra islamu, jak również pomocy bogobojnych kobiet;
5) wyjechać do kraju muzułmańskiego, jeśli jest to możliwe; to pomoże wychować je zgodnie z zasadami islamu [..]"

Co robić, kiedy muzułmanin proponuje małżeństwo?

za: http://www.arabia.alleluja.pl/tekst.php?numer=18963

"Tekst opublikowany na stronie Islameyat. Autor jest duszpasterzem Kościoła koptyjskiego w Egipcie, który ma ogromne doświadczenie w pracy duszpasterskiej i ewangelizacyjnej. Często ma do czynienia z małżeństwami mieszanymi, zarówno w Egipcie, jak i w Europie i w Ameryce. W każdym z tych małżeństw powtarzają się te same problemy, niezależnie od miejsca. Jedyna różnica polega na tym, że w kraju islamskim, jakim jest Egipt, wobec żon niemuzułmańskich stosuje się więcej przemocy - zarówno przed ślubem w celu zmuszenia do małżeństwa, jak i po ślubie, w celu zmuszenia do przejścia na islam

On proponuje Ci małżeństwo, a Ty jesteś zakochana w jego wschodniej urodzie. Jest inteligentny, bogaty, wykształcony i uprzejmy. Czego jeszcze może oczekiwać kobieta? Ale okazuje się, że ten doskonały kandydat do małżeństwa JEST MUZUŁMANINEM.

On powie Ci: "Z religią nie będzie problemu. Możesz zachować swoją, a ja zachowam swoją". Jest, oczywiście, prawdą, że muzułmański mężczyzna może poślubić niemuzułmankę, ale czy jest prawdą, że w tym małżeństwie nie będzie problemów?

Aby odpowiedzieć na to pytanie, kobieta powinna poznać, co oznacza pojęcie "żona muzułmanina".

Twój status

Islam naucza, że "mężczyzna przewyższa kobietę" (Koran, sura 2:228).
Islam naucza, że kobieta ma połowę tych praw, co ma mężczyzna - w sądzie
(2:282) i w dziedziczeniu (4:11).
Islam traktuje żonę jako własność męża. Np. werset 3:14 mówi: "Dobrze jest dla mężczyzny kochać swoje rzeczy: żony i synów, złoto i srebro, i koni..."
Islam nakazuje kobietom zasłaniać twarz, kiedykolwiek wychodzą z domu: "I powiedz wierzącym kobietom... by zasłaniały twarze i nie eksponowały swojego piękna" (24:31).
Jednocześnie Mahomet uczy, że kobiety są ułomne intelektualnie oraz duchowo. Al-Bukhari (2:541) przekazuje słowa Proroka: "Nie spotkałem nikogo bardziej odartego z rozumu i pobożności niż kobiety".

Twoje małżeństwo

Islam zezwala na poligamię: mężczyzna może mieć jednocześnie nawet cztery żony. "Żeńcie się według waszego wyboru - z dwiema, trzema, czterema..." (sura 4:3).
Mąż może rozwieźć się z żoną - wystarczy jego ustne oświadczenie, zaś żona nie może zainicjować rozwodu wcale. "Można rozwieźć się dwukrotnie" - mówi Koran (2:229). Jeżeli mąż trzykrotnie wypowiedział formułkę rozwodową, ona nie może powrócić do niego, póki nie wyjdzie za mąż za innego, który z nią się również rozwiedzie (oczywiście, z nim również musi współżyć seksualnie). Nakazuje to Koran (2:230).
Islam naucza, że mąż powinien karać żonę bijąc ją lub odmawiając jej współżycia seksualnego. "Jeżeli żony okazują brak posłuszeństwa, karzcie je, nie dzielcie z nimi łóżka i bijcie je..." (4:34).

Twoje życie seksualne

Islam uważa żonę za obiekt zaspokajający pragnienia seksualne męża. "Wasze żony są dla was polem do zaorania, korzystajcie więc z nich kiedy tylko chcecie, i jak chcecie" (2:223).

Twoje dzieci

Twoje dzieci muszą być wychowane w religii ojca-muzułmanina. W przypadku rozwodu dzieci pozostają zawsze z ojcem, który może zabronić Ci widywać się z nimi. Szaria (prawo islamu) stanowi, że w małżeństwach mieszanych "dziecko powinno być wychowywane w lepszej z dwóch religii wyznawanych przez rodziców" - przy czym tą lepszą, oczywiście, w myśl szariatu jest islam. Koran twierdzi, że islam jest jedyną prawdziwą religią (sura 3:19). Niemuzułmanin nie może być nawet przyjacielem muzułmanina: "Wy, którzy wierzycie, nie miejcie za przyjaciół niewierzących, tylko wiernych" (4:144).

Twoja przyszłość

Jeżeli Twój muzułmański mąż umrze przed Tobą, a jego majątek znajduje się w kraju islamu, zostanie zastosowane prawo muzułmańskie. Żona muzułmanina, która nie przeszła na islam, nie dostanie nic z majątku swojego zmarłego męża. Ta, która przeszła na islam, dostanie bardzo małą część. Według Koranu, muzułmańska żona nie przejmuje majątku po mężu. Jeżeli mąż zmarł, nie zostawiając dzieci, żona otrzymuje jedną czwartą jego majątku, natomiast pozostałą część dzielą między siebie jego rodzice, bracia, wójkowie i dalsi krewni. Jeżeli natomiast zmarły mąż miał dzieci, żona dostanie tylko jedną ósmą majątku, a resztę przejmują dzieci - przy czym dzieci płci męskiej dostaną dwa razy więcej niż dzieci płci żeńskiej. Takie prawo ustanawia sam Koran (4:12): "Z tego, co zostawicie, wasze żony
otrzymają jedną czwartą, jeżeli umrzecie bezdzietni; jeżeli natomiast są dzieci, żony dostaną jedną ósmą..."

Zanim powiesz "Tak"

Zanim zdecydujesz się wyjść za muzułmanina, powinnaś poznać powody, dla których on chce się z Tobą ożenić. Jeżeli twoją motywacją jest miłość, jego motywacją może być pragnienie uzyskania prawa na pobyt w Twoim kraju. Wiem, że "miłość jest ślepa", a jednak wierzę, że te moje uwagi pomogą Ci otworzyć oczy i ujrzeć prawdę. Być może powiesz, że Twój narzeczony jest niepraktykującym muzułmaninem, jednak nie wolno zapominać, że islam jest czymś więcej niż religią. Islam składa się z całego systemu religijno-prawnego, którego muszą przestrzegać zarówno muzułmanie jak i niemuzułmanie w kraju islamskim. W przypadku jakiejkolwiek niezgody pomiędzy Tobą a Twoim muzułmańskim mężem, dla niego wystarczy znaleźć się na terenie islamskim, by mieć całkowitą przewagę nad Tobą. Jeżeli masz nadal wątpliwości, proponuję obejrzenie filmu "Not without my daughter", który ukazuje prawdziwą historię Amerykanki, która wyszła za muzułmanina. Są też inne filmy: "Princess", "Dreams of Trespass", and "The Stoning of Soraya M". Obejrzenie takiego filmu może Ci pomóc przeżyć coś, co uratuje Twoje życie. I nie tylko Twoje, ale też życie Twoich przyszłych dzieci.

Nie wprzęgajcie się z niewierzącymi w jedno jarzmo. Cóż bowiem na wspólnego sprawiedliwość z niesprawiedliwością? Albo cóż ma wspólnego światło z ciemnością? (2 Kor 6,14)"

O mutaween i Arabii Saudyjskiej

Arabia Saudyjska - nie ma mowy tutaj o ustroju demokratycznym, a nawet żadnych oznak demokratyzacji tego państwa. Rządy się odbywają poprzez struktury plemienne, podtrzymujące monarchię absolutną. Rządząca dynastia to Saudowie, wywodzący się od Haszymitów. Konstytucją jest Koran, a szariat jest prawem państwowym. Można by się spodziewać, że w myśl koranicznego statusu ahl al-kitab chrześcijanie będą cieszyć się tutaj autonomią i wolnością. w Arabii Saudyjskiej nie istnieje ani jeden kościół. Prawo zakazuje budowania jakichkolwiek niemuzułmańskich budynków sakralnych. Co więcej, obowiązuje zakaz publicznego przyznawania się do jakiejkolwiek wiary poza islamem. Stosowanie szariatu nie ogranicza się do sfery publicznej. W Arabii Saudyjskiej obowiązuje zakaz wszelkiego rodzaju kultu, modlitwy i nauczania chrześcijańskiego nawet we własnych domach. Nikomu nie wolno obchodzić świąt chrześcijańskich, a nawet telefonicznie składać sobie nawzajem życzeń na Boże Narodzenie. Nawet samo posiadanie Ewangelii jest przestępstwem.
Jednocześnie za jedno z najważniejszych swoich zadań państwo Saudów uważa szerzenie islamu na świecie (da’awa). Priorytetem jest finansowanie budowy meczetów w Europie i krajach byłego ZSRR, szkół koranicznych oraz organizacji, często powiązanych z ugrupowaniami terrorystycznymi.
Znanych jest wiele przypadków aresztowania chrześcijan przez władze Arabii Saudyjskiej za udział we wspólnej modlitwie w domu, za wspólne czytanie Biblii oraz nawet za jej posiadanie. Pamiętajmy jednak, że trafić do więzienia w Arabii to nie to samo, co trafić do więzienia w Europie. Tam oznacza to tortury, brak możliwości skorzystania z pomocy adwokata, brak sprawiedliwego procesu sądowego, brak możliwości skontaktowania się z krewnymi lub ambasadą swego kraju, deportację, utratę pracy oraz przymus do przejścia na islam. Aresztowane kobiety są wielokrotnie gwałcone. Islam szczyci się tym, że szariat przewiduje karę śmierci za wykroczenia seksualne, lecz ten i podobne przypadki dowodzą, że gwałcenie chrześcijanek przez muzułmanów nie jest uważane za wykroczenie.
W grudniu 2001, kiedy ramadan zbiegł się w czasie z Bożym Narodzeniem, Papież Jan Paweł II zachował post 14 grudnia jako znak braterstwa z islamem. W tym czasie, również z okazji ramadanu, w Arabii Saudyjskiej ogłoszono amnestię, na mocy której uwolniono 12 tysięcy więźniów. Jednak wśród nich nie było ani jednego chrześcijanina. Tymczasem wiadomo było, że w więzieniach Arabii przebywa co najmniej 14 chrześcijan, aresztowanych za to, że modlili się w swoich domach. Pochodzili z Etiopii, Indii, Filipin, Erytrei i Nigerii. Zostali oni uwolnieni i deportowani miesiąc później, ale nie w geście dobrej woli, tylko pod naciskiem międzynarodowym.
(na podstawie: "Arabia Saudyjska – wzór stosowania szariatu", www.arabia.alleluja.pl)

Jak informuje CNN: Sąd w Arabii Saudyjskiej skazał 75-letnią kobietę z Syrii na 40 batów, cztery miesiące więzienia i deportację za przyjmowanie w domu dwóch niespokrewnionych mężczyzn.Mężczyźni przynosili chleb Khamisie Mohammed Sawadi, bo ze względu na wiek miała trudności z robieniem zakupów.
Mutaween ma ponad trzy i pół tysiąca zatrudnionych urzędników i dodatkowo tysiące wolontariuszy.
Jak informuje BBC : „Patrolują oni ulice, żeby wymusić głęboko konserwatywne, islamskie normy ubioru i moralności. Nakazują zamykanie sklepów w czasie modlitw i uważnie śledzą każde naruszenie surowych zasad dotyczących ubioru.”.
W przeszłości wielekroć uderzali w fałszywe struny: zakazali na przykład litery „X” , bo zanadto przypominała chrześcijański krzyż. Jest to kraj, który szczyci się swoim antysemityzmem, w najbardziej prymitywnej jego formie, gardzi także katolikami do takiego stopnia, że wydala ich z kraju – nawet jeśli praktykują swoją religię prywatnie, we własnych mieszkaniach. Oni nie tyle odrzucają katolickie idee , ile odrzucają katolickie osoby .
W 2002 roku głośny był wypadek spalenia 15 dziewczynek w pożarze, ponieważ mutaween nie pozwoliła strażakom przyjść im z pomocą. Można zapytać, dlaczego? Ponieważ dziewczynki nie miały abaji i chusty na głowę.
Mutaween uważa, że ma prawo obciąć język własnej córce i spalić ją żywcem za taki czyn.
W zgiełku kłótni jedynym donośnym dźwiękiem jest fatwa z 1974 roku wydana przez szejka Abdula Aziza Ben Baza, która stwierdzała, że Ziemia jest płaska. W olśniewającym przykładzie nielogiczności, który zachwyciłby Russella, niewidomy duchowny oznajmił:
Gdyby Ziemia obracała się, jak to twierdzą, kraje, góry, drzewa, rzeki i oceany nie miałyby żadnego dna.
Przy tarzaniu się w bagnie takich bredni, nie jest chyba dziwne, że wyrastają z niego kwiaty idiotyzmu. Wszystkie te idee i czysta wściekłość, które pchają ich w kierunku brutalnego narzucania tej głupoty innym, pozostawiają człowiekowi obrzydliwy absmak w ustach. W takim klimacie nie należy dziwić się, że 75-letnia kobieta może zostać skazana na chłostę. Wydaje się niemal, że tego mogliśmy się spodziewać, biorąc pod uwagę naturę tego kraju z mrocznego średniowiecza.

Za: Tauriq Moosa, www.racjonalista.pl

No cóż, ale niektóre Polki są tam szczęśliwe :)

Koran o niewiernych

2:161 Zaprawdę, nad tymi, którzy nie uwierzyli i umarli, będąc niewiernymi - nad nimi przekleństwo Boga, aniołów i ludzi, wszystkich razem!
2:191 I zabijajcie ich, gdziekolwiek ich spotkacie, i wypędzajcie ich, skąd oni was wypędzili - Prześladowanie jest gorsze niż zabicie. - I nie zwalczajcie ich przy świętym Meczecie, dopóki oni nie będą was tam zwalczać. Gdziekolwiek oni będą walczyć przeciw wam, zabijajcie ich! - Taka jest odpłata niewiernym!
........

8:12 Twój Pan objawił aniołom: "Oto Ja jestem z wami! Umocnijcie więc tych, którzy wierzą! Ja wrzucę strach w serca niewiernych. Bijcie ich więc po karkach! Bijcie ich po wszystkich palcach!"
8:17 To nie wy ich zabijaliście, lecz Bóg ich zabijał. To nie ty rzuciłeś, kiedy rzuciłeś, lecz to Bóg rzucił; aby doświadczyć wiernych doświadczeniem pięknym, pochodzącym od Niego. Zaprawdę, Bóg jest słyszącym, wszechwiedzącym!
........

9:29 Zwalczajcie tych, którzy nie wierzą w Boga i w Dzień Ostatni, który nie zakazują tego, co zakazał Bóg i Jego Posłaniec, i nie poddają się religii prawdy - spośród tych, którym została dana Księga - dopóki oni nie zapłacą daniny własną ręką i nie zostaną upokorzeni.

........

69:30 "Bierzcie go i nałóżcie mu kajdany!
69:31 Potem w ogniu piekielnym palcie go!
69:32 Następnie zakujcie go w łańcuch, którego długość wynosi siedemdziesiąt łokci!"
69:33 Bo on nie wierzył w Boga potężnego

..........

Uderz w stół ....

... a nozyce się odezwą.

Używając sformułowania jednego z naszych popularnych publicystów odezwało się "Polactwo".

W zamyśle komentarze miały nie być moderowane, ale jak to u nas bywa, dyskusja rozpoczęła się od inwektyw pod moim adresem. Panienki się oburzyły. Panienkom się śni wielokulturowość w Polsce. A mi się nie śni. Skutki tego już można zaobserwować w Anglii, Niemczech, Holandii... A może by tak jeszcze prawo szarii wprowadzić, albo swoisty kodeks honorowy? A nasi sędziowie mają uznawać, że to taka tradycja etniczna, i "podejrzaną" córkę, czy żonę będzie można zabić prawie bezkarnie?

Odpowiadając w ten sam sposób, jak one to robią - czy jeden/jedna niemądra Polak / Polka, która w miejscu publicznym obrzuci Polkę w hijabie inwektywami upoważnia kogoś do nazywania wszystkich rasitami i ksenofobami?

Niektórzy niestety nie potrafią czytać ze zrozumieniem. Gdzie napisałam, że nie znoszę muzułmanów? Gdzie jest napisane, że agitacje odbywają się na Naszej Klasie? W jednej z notek podaję link do sztandarowego projektu agitatorskiego - i aby mnie częstować róznymi epitetami, może by się skupić nad czytanym tekstem, albo przestać udawać, ze nie wie się o co chodzi :D. A może by tak poczytać odpowiedzi "imamek" polskich na niewygodne pytania i dopiero się wypowiadać? Nie dociera, że nie piszę o kobietach urodzonych w tej wierze, tylko o nadgorliwych neofitkach polskich?

A jeśli chodzi o krytykę - czy coś w tym złego? Czy oznacza to, że nowym muzułmankom wolno krytykować wszystko - europejskie standardy, chrześcijańską i żydowską wiarę, sposób ubierania, ale już ich to nie? A poza tym tego bloga też nie musi czytać ktoś, kto to uważa za bzudy, ksenofobię, a mnie za furiatkę.
Czy może mi ktokolwiek zabronić mieć własne zdanie na temat ich "działalności"? Nie jesteśmy w kraju muzułmańskim na szczęście.

Po co ich rodzicom była demokracja?

Za kilka dni będziemy mieć wspanialą rocznicę - 20 lat od wyzwolenia się spod jarzma komunistów. A mnie nachodzą refleksje związane z tymi nieszczęsnymi, naiwnymi dziewczynami. One nie wiedziały przecież, co to jest system nakazów i zakazów, brak wolności słowa, pusta lodówka, wszystko na kartki...
Są w wieku moich dzieci, może odrobinę starsze niektóre. 30 lat temu wchodziłam w dorosłe życie. To był jeden z najgorszych okresów - i w Polsce, i w moim życiu. Każdy podstawowy artykuł konsumpcyjny był albo okupiony wielogodzinnym staniem w kolejkach, albo (jeśli ktoś miał dojście) "załatwiony" za słoną cenę. Moje dzieciaki większość czasu przeznaczonego na spacery spędziły ze mną w kolejce, a i tak jedliśmy jakieś ochłapy. Początek lat osiemdziesiatych to lata walki - i o przetrwanie, i o wolność. Niektórzy z rodziców tych dziewczyn może siedzieli w więzieniach komunistycznych, może byli szykanowani w miejscach pracy, wiele matek było umęczonych życiem codziennym. Dlatego strajkowali i walczyli o wolność.
W końcu Polacy doczekali się - wolność, wolność słowa, swoboda, możliwość ukończenia studiów, wykorzystania swojej wiedzy i talentów, nadzieja na lepsze życie. I ludzkie jedzenie... Pewnie, było też trudno i ciężko, ale bez towarzystwa sowietów i wiecznej indoktrynacji partyjnej. Jako nastolatka, a potem już pracująca młoda dziewczyna byłam wielokrotnie poddawana próbom manipulacji, indoktrynacji i oszustw komunistów. Może stad wzięła się ta wielka niechęć do indoktrynacji religijnej (notabene każdego rodzaju...)?
A wracając do dziewczyn muzułmanek - co musza czuć ich rodzice, mając świadomość, iż w imię uczuć do egzotycznych kochanków dobrowolnie zgodziły się na utratę tej wolności i demokracji, o które oni tyle lat walczyli?

Jak można nazwać szczęściem:
- zakrywanie się od stop do głów - być kobieta bez twarzy
- zamkniecie w czterech ścianach na cale dnie
- zdominowanie swojego życia przez potrzeby i wymagania mężczyzny
- całkowite wycofanie się z życia towarzyskiego
- życie nie swoim życiem
- brak wolności wyboru, jak chce się żyć
- skazać swoje dzieci, a w szczególności córki, na islam i potencjalną groźbę podporządkowania się prawom plemiennym.

Może to wydać się zbyt ostre, ale (tak po prostu to czuję) dla mnie kobieta w islamie to jak Żydzi w III Rzeszy...

Jakie pranie mózgu trzeba przejść, by jeszcze innym wmawiać, ze to właśnie jest to, o czym marzyły?
Pomimo wszystko uważam, ze one odgrywają swego rodzaju teatr. Kostium teatralny jest. Recytacje wyuczonych kwestii - na zawołanie. Reżyserzy - są, i to nie byle jacy. Nie maja biedne co zrobić z czasem (ile można gotować, sprzątać i dzieci niańczyć, jeśli nie można nawet wyjść z domu). I oto proszę - pozwolono niektórym korzystać z internetu. Ale, ale - ale tylko w celu promocji islamu i krajów muzułmańskich; tylko w celu flancowania islamu do kultury zachodniej. No i jeszcze znalazły inne siostry, które mają tak samo. Skrupulatnie się samocenzurują - wiadomo, że nikt im nie pozwolił pisać tu tego, co chcą, mocodawcy skrupulatnie wszystko sprawdzają i niepoprawność może skończyć się odcięciem od netu. A tego nie chcą, bo zwariują w końcu. Obce Polkom, obce "rodowitym" muzułmankom, obce dla nowej rodziny. Nie da się z nimi rozmawiać, bo 3 tematy dominują każdą rozmowę:
1. Czytaj Koran
2. Kuchnia
3. Dzieci
Reszta to zachwyt nad życiem z pustynią dookoła i morderczym klimatem, zachwyt, że w ich krajach dobrze się dzieje, a muzułmanie tacy dobrzy są.

Naprawdę szkoda mi ich. One nie maja alternatywy, tylko zagłębiać się w islam albo wyć z rozpaczy. I co im szkodzi namawiać potencjalne konwertytki - niech też tak mają jak one....

Przegląd prasy - islam albo śmierć

Mark A. Gabriel, były muzułmanin i krytyk islamu musiał odwołać spotkania w Holandii, ponieważ grożono mu śmiercią.
FBI poradziło Gabrielowi, żeby zrezygnował ze wszystkich publicznych występów w Europie z powodu owych gróźb śmierci. Był on eskortowany do lotniska Schiphol przez swojego łącznika w Holandii, żydowsko-chrześcijańskiego pastora Ben Koka. Gabriel zaplanował swój pobyt w Holandii do 25 kwietnia.

Gabriel (51), który używa tego pseudonimu od lat, dorastał jako muzułmanin w Egipcie. Był nauczycielem akademickim na Uniwersytecie Al-Azhar oraz imamem (muzułmańskim przywódcą religijnym), ale rozczarował się islamem, w szczególności ze względu na gwałtowny charakter tego wyznania. Po zmianie wiary na chrześcijaństwo musiał uciekać z kraju i otrzymał azyl w USA.

Tłum: K.D na podst. islamineurope.blogspot.com za www.euroislam.pl

***

Egipt łamie prawa chrześcijan. Kobietę, która przeszła na chrześcijaństwo, przez pięć lat szykanowano. Policja i niektórzy członkowie rodziny grozili jej śmiercią. Kiedy próbowała zapewnić sobie bezpieczeństwo, opuszczając Egipt, trafiła do aresztu. W rozmowie z sędzią usłyszała: gdybym miał nóż, to bym cię zabił.

Do zatrzymania Marty Samuel Makkar doszło na kairskim lotnisku 13 grudnia. Kobieta wraz z mężem i dziećmi próbowała wylecieć do Rosji. W Egipcie kobiecie kilkakrotnie grożono śmiercią. Powód – odejście od islamu.

Ochrona lotniska wiedziała o jej planach. Policja dysponowała zdjęciami i doskonale znała tożsamość Marty. Z relacji adwokata wynika, że kobieta jeszcze na lotnisku była bita, a jej dzieciom odmówiono posiłku. Dziewczynę przewieziono na posterunek policji El-Nozha, a następnie osadzona w areszcie. Kobiecie odebrano dzieci. Dwu i czterolatka oddano pod opiekę innej rodziny.

Marta oskarżyła policjantów oraz pracowników służby bezpieczeństwa z Heliopolis o molestowanie seksualne. Skarżyła się także na traktowanie przez współwięźniów w zakładzie Al-Qanata. Miała problem z innymi więźniami. Jeden z nich kopnął ją i próbował zabić. Inny zabrał jej „Biblię” i rzucił na ziemię, chciał ją zmusić, aby nawróciła się na islam. Jest jednak silna. Bardzo silna- twierdzi jej Nadia Tawfiq. Kobieta spędziła w areszcie dziesięć dni.

Podczas rozprawy sędzia Abdelaa Hashem intensywnie przepytywał Martę o jej chrześcijańską wiarę. W pewnym momencie zażądał rozmowy z oskarżoną na osobności. “Żaden muzułmanin nie może przejść na chrześcijaństwo – jesteś muzułmanką” – powiedział. Kiedy oskarżona ponownie oświadczyła, że jest chrześcijanką, usłyszała: gdybym miał nóż, to bym cię zabił. Sąd ostatecznie wydał decyzję o uchyleniu aresztu za kaucją. Kobietę czaka proces. Tawfiq i dwóch innych prawników: Nabil Azmi oraz Magdy Shounda będą reprezentować Martę przed innym składem sędziowskim. W ich ocenie nie polepsza to sytuacji oskarżonej. Myślę, że będzie tak samo, ponieważ sędziami są muzułmanie, a oni są z natury przeciwni konwertytom - powiedział Tawfiq.
Aresztowanie konwertytki wykorzystano jako pretekst do kolejnych zatrzymań. Jej 32-letni mąż - Fadl Thabet - został przesłuchany przez służbę bezpieczeństwa w Aleksandrii. Pomimo decyzji prokuratorskiej o zwolnieniu mężczyzny władze policyjne zatrzymały go w areszcie, w którym pozostał blisko tydzień. Dzieci jego i Marty (dwu- i czterolatek) przekazano pod opiekę innej rodzinie. Władze aresztowały także pracowników koptyjskiego patriarchatu w Aleksandrii Georgea Abyada oraz Masooda Guirgesa. Zarzucono im współudział w fałszowaniu dokumentów Marty.

Cała sytuacja wywołała niepokojące komentarze wśród, egipskich chrześcijan – Koptów. Helmy Guirguis z Brytyjskiego Związku Koptów powiedział: Ludzie, którzy przeszli na chrześcijaństwo są traktowani jak terroryści. Nie jest to oficjalna polityka, spisana na papierze, lecz tak się właśnie dzieje. Guirguis ma także wątpliwości, co do prawnych podstaw działania policji. Aresztowano ją z powodu nienawiści skierowanej do muzułmanów, którzy przeszli na chrześcijaństwo. Była to niezwykła okazja do okazania tego poprzez aresztowanie biednej Marty na lotnisku.

Egipskie władzom wystarczył fakt, że dokumenty, które posiadała Marta wystawione były na jej nazwisko, które przyjęła, gdy przeszłą na chrześcijaństwo, a nie na jej pierwotne, islamskie: Zainab Said Abdel-Aziz.

Przepis o fałszowaniu dokumentów może być doskonałym narzędziem łamania swobód religijnych. Legalne przejście z islamu na chrześcijaństwo przez muzułmańskiego Egipcjanina oraz uzyskanie odpowiednich dokumentów jest w zasadzie niemożliwe. Egipskie prawo nie przewiduje bowiem możliwości zmiany wyznania religijnego w dokumentach identyfikacyjnych.

za www.euroislam.pl

Natura kobiety, wdepniecie w islam, przejawy "zycia po zyciu"

Cechy dziewczyn, ktore wymienilam w poprzednim poscie spowodowaly (i nadal niestety powoduja), ze pierwszy kontakt z egzotycznymi mezczyznami, o ktorych seksualnych temperamentach i zwierzecych instynktach wobec bialych kobiet mozna pisac epopeje - dla nich stal sie furtka do tego wymarzonego, wielkiego swiata. W koncu poczuly sie pieknymi ksiezniczkami z bajki, adorowanymi, podrywanymi, "kochanymi"; w koncu zaczely byc raczone wyznaniami, slowami i rozmowami jak z plomiennych romansow. Mezczyzni ci, nie da sie ukryc, bez porownania bardziej przystojni od Polakow, Europejczykow znajacy doskonale sztuke uwodzenia naiwnych panienek i nie tylko, nie bardzo maja szanse na seks przedmalzenski z muzulmanska kobieta. A z biala - to no problem, i za darmo; a moze uda sie im wyrwac do Europy z tego "raju"?
Kobieta w wieku 20 i wiecej lat jest juz w pelni dojrzala fizycznie i psychicznie do wicia gniazdka - wtedy odzywa sie natura - chce miec swoj dom, meza, ktory ja tylko kocha, dziecko. I wtedy zaczyna sie "polowanie na meza". A ze muzulmanin - i co z tego, przeciez kocha i obiecuje zlote gory, jest piekny i dobry, i zycie w takim pieknym kraju - toz to bajka i wakacje caly rok. A ze niekorzy cos tam bredza o potencjalnych zagrozeniach, jakie ze soba niesie zalozenie rodziny z muzulmaninem - toz to glupoty, zazdrosc, ciemnota, brak obycia, staromodnosc i ortodoksja. Czeste przebywanie w srodowisku muzulmanow powoduje zainteresowanie islamem, no i tu wlasnie zaczyna sie pole do popisu tych, ktorzy zbieraja sobie zaslugi u Allacha, by dostac sie do Raju. Oglupiona uczuciem i gra hormonow dziewczyna zaczyna w to wierzyc i dochodzi do wniosku, ze faktycznie, to prawda, co mowia jej muzulmanie - islam to jedyna prawdziwa religia, a swiat nie wiadomo dlaczego przypisuje muzulmanom wszystko co najgorsze. I wtedy zaczyna krytykowac zycie swoich najblizszych, wtedy juz ma wbite do glowy jak niedorzeczne sa doktryny chrzescijanstwa, ze wszelkie zlo na ziemi do zydzi i zachodnia cywilizacja. I jacy to religijni i bogobojni ludzie ci muzulmanie.A to juz tylko jeden krok do wypowiedzenia szachady. Jedne to robia szybko, nawet jak aktualny oliwkowy kochas zmienil obiekt zainteresowania (jeden wyjazd i znada drugiego); inne tak chca wyjsc za maz, ze bez mrugniecia okiem spelniaja warunek podstawowy narzeczonego - albo islam i slub, albo koniec i won. One co najwyzej podopytuja jeszcze zony Arabow, by sie utwierdzic w przekonaniu, ze nie bladza i w islamie beda najszczesliwsze pod sloncem.
Po slubie (albo jeszcze przed) zaczynaja nosic typowe dla muzulmanek stroje - abaja, hijjab, niqab - w zaleznosci skad maz. Raptem okazuje sie, ze nie wolno im samym wychodzic z domu, nie wolno rozmawiac z "obcymi" mezczyznami, przyjaciolki wybiera im maz. Dowiaduja sie, ze ich rola to uslugiwanie mezowi, rodzenie dzieci, seks na kazde zawolanie meza, dbalosc o dom i modlitwa. Oczywiscie, nie wszystkie tak maja - sa muzulmanie bardziej liberalni i swiatli. Ale, ale - mija troche czasu, dziewczyna siedzi w domu sama lub z dziecmi (no bo maz w pracy, a ona nie moze bez niego wychodzic) od 2, 3, 4 lat. Mowi wszystkim, ze jest szczesliwa jak nigdy dotad. OK - ale taki okres, to jeszcze czas spelniania sie w roli matki. Tylko jak minie jeszcze kilka lat, mloda kobieta, wychowana w wolnym kraju, majaca swobode podejmowania decyzji o swoim zyciu, zaczyna sie budzic z muzulmanskiego letargu. Zaczyna zdawac sobie sprawe pomalutku w co wdepnela. Dokladnie wie, ze apostazja w islamie nie jest dopuszczalna, wie co za to grozi. I znajac juz "prawo" kraju w ktorym zamieszkala (mysle o krajach muzulmanskich) wie, ze tak wlasciwie to przegrala swoje zycie. Jako emigrantka - nie bedzie nigdy jedna z nich - Arabek, wiec jest wyalienowana z zycia spolecznego (o ile mozna to tak nazwac...). Pozostala jej rodzina wlasna i meza. Do kraju, do swojej rodziny to moze jechac, jesli maz pozwoli; jej rodzina z Polski niespecjalnie kwapi sie czesto ja odwiedzac, bo to i drogo, i ziec/szwagier krzywo patrzy...
Jakos trzeba ten czas wypelnic. Niedawno zezwolono zonom muzulmanow na korzystanie z internetu. To jest ich okno na swiat (ale tych nieco lepiej sytuowanych). Jedne wykorzystaja to do kontaktow z rodzina i przyjaciolmi (o ile sie jeszcze ostali), inne znajda sobie jakas nisze w necie i sa szczesliwsze majac jakas namiastke wolnosci. Szukaja "siostr" w podobnej sytuacji, tworza sie grupki wzajemnego wsparcia i jest im nieco lzej dalej zyc dla chwaly meza.
Te, ktore nie potrafia samodzielnie myslec, maja mala wiedze i nie bardzo czuja potrzebe jej zglebiania, nie maja zadnych specjalnych zainteresowan (oprocz kulinarnych i macierzynskich), brna w islam, slepa wiare i fanatyzm. Dla nich przestaly juz dawno sie liczyc opinie ludzi i uczonych spoza islamskich kregow - one posiadly wiedze objawiona w Koranie i juz. Kazda proba podwazenia klamstw lub niedorzecznych wnioskow muzulmanow konczy sie obraza. Przeciwstawianie sie ich ortodoksji przez "rodowite" muzulmanki konczy sie odsadzaniem ich od czci i wiary.
Panie odnajduja w sobie misje krzewienia islamu wsrod niewiernych rodaczek i rodakow. Przekonuja o swoim szczesciu. Mowia jak im sie cudownie zyje teraz, gdy są zamkniete w z czterech scianach i bez potrzeby podejmowania decyzji i troski o finanse. Dopiero w islamie czuja sie prawdziwymi, szanowanymi kobietami. Niektore samokrytycznie przyznaja (oczywiscie nie wprost, to mozna wyczytac "miedzy wierszami"), ze przechodza cos w rodzaju pokuty za grzechy mlodosci. Niektore, rowniez nie wprost, ale i niezbyt swiadomie pisza, ze pracuja - np przez internet, dla polskiej firmy. Mysle, ze o tych firmach wspomnial m.in. cytowany juz na tym blogu p. Chazbijewicz.